Ontroerend

Dylan ( 15 ) en Griff ( 13 ) zitten met hun ouders in de auto op de terugweg van hun vakantie. Het is die dag Griff zijn 13de verjaardag. En hij wilt snel thuis zijn om zijn verjaardagskaarten te bekijken. Maar ze zitten in een file waar maar geen einde aan lijkt te komen. Het is ook nog hartstikke warm. Tot er iets gebeurt wat je nooit zult verwachten. Ze krijgen een ernstig ongeluk. Waardoor de jongens in 1 klap wees zijn. De ergste nachtmerrie word werkelijkheid.

'Het was alsof je naar een of andere misselijkmakende film zat te kijken en je plotseling merkte dat je de hoofdrol had. Natuurlijk wilde ik daar niet zijn. Natuurlijk wilde ik niet dat het echt was. En als het had gekund, zou ik de afstandsbediening hebben gepakt en die gruwelijke film hebben uitgezet. En daarna zou ik weggerend zijn naar een verre plek vlakbij, en daar zou ik voor altijd zijn gebleven.'

Ze ontwaken in het ziekenhuis en staan er helemaal alleen voor. Tot een verre oom en tante ze meenemen naar Wales om ze daar een warm thuis te bieden. Beide jongens gaan heel anders met hun verdriet om. Griff keert helemaal in zichzelf en lijkt te verdrinken in zijn verdriet. Dylan neemt de beschermende rol op zich maar echter heeft hij zelf ook het een en ander te verwerken.

'Ondanks ons gedeelde verdriet kwamen Griff en ik nooit echt dicht tot elkaar. Het was alsof de verbinding was verbroken. Hij was alleen in zijn wereld, ik in de mijne en ik wist niet hoe ik hem de hand kon reiken om echt contact te maken. Hij was altijd vlak bij me en toch een miljoen kilometer ver weg. Ik denk dat dat het echte rouwen is; het gevoel dat je helemaal bent afgesneden van iemand van wie je houdt. Van de mensen van wie je houdt. Maar hoe moet je praten over iets wat zo pijnlijk en moeilijk is ? Hoe kun je die ervaring ooit omzetten in woorden die het uitspreken waard zijn ?'

We volgen het hele verhaal vanuit Dylan, het wisselt af tussen het heden en het verleden dmv uitstapjes naar herinneringen van Dylan. In de tijd dat ze nog een gelukkig en compleet gezin waren. Zoveel van de wereld gezien dus gaan we telkens mee op reis.

De auteur heeft in dit boek op een zo ontzettend mooie manier de verschillende rouwprocessen beschreven. Ik vond het een prachtig verhaal. Het is een rollercoaster aan emoties, het was grappig, mooi en verdrietig. Op het moment dat het kwartje viel, en daarna nog wel een keer of 2, heb ik zo gehuild en dat heb ik echt niet vaak. Dit is een van de mooiste, puurste boeken die ik gelezen heb.

Van mij dan ook 5 sterren, ik raad van harte aan dit boek te lezen. Zorg wel dat je tissues bij de hand hebt.