Niet onaardige stijl, maar valt er iets te vertellen?

Voor het eerst iets gelezen van Maartje Wortel. Schrijven kan ze wel, gevoel voor een eigen stijl heeft ze beslist. Mààr ... wat een pover, mager verhaaltje. Terwijl je aan het lezen bent, laverend tussen een heleboel figuren die er eigenlijk nauwelijks toe doen, voel je al: waar gaat dit heen? En op het einde, juist ja, zo voorspelbaar: het einde van dat lieve beest. Een star??? Nee, niet echt.
Twee citaten die opduiken in het boekje: 'Schrijf nooit over katten' en 'We nemen geen huisdier zolang er kinderen zijn die honger lijden.' Misschien schrijf je beter niet over katten, zolang er zoveel interessante mensen zijn om over te schrijven.