Ik had er meer van verwacht.

Wat ik erg leuk vond aan dit verhaal, waren de sprookjes die worden verteld. Sprookjes waar een kern van waarheid in zit, aldus Anatoli. Het zijn mooie vertellingen waardoor je steeds meer komt te weten over de geschiedenis van Yanka.
Ook de illustraties in het boek zijn erg mooi. Vrij simpel, ze lijken een beetje op die van ‘De wilde robot’, maar erg sprekend. Bij ieder sprookje zit er zelfs een kader om het verhaal, heel tof!

Wat ik lastig vond aan het verhaal, waren de (ik denk Russische) woorden. Achterin staat wel een woordenlijst, maar als ik in een verhaal zit, vind ik het vervelend om steeds heen en weer te moeten bladeren van voor naar achteren.
Ook staan er redelijk wat typfouten in de druk die ik heb. Zinnen waarbij de woorden aan elkaar vast zitten en plaatjes die deels over woorden heen staan. Dat was jammer.

Het verhaal is op zich mooi opgebouwd, maar ik vond het jammer om te lezen dat Yanka zo graag haar geschiedenis wilde weten, maar na 2 bladzijden toch alweer beseft dat ze thuis hoort in het dorp. Haar oma wil eigenlijk niet over vroeger praten en weet nog maar weinig van toen. Dat nam voor mij een stukje spanning weg.
De spanning nam richting het eind gelukkig wel weer toe, waardoor het verhaal toch mooi eindigde.