Sterk begin

Grace zit in een rolstoel en haar moeder Meg zorgt voor haar, ze wonen sinds een tijdje in een nieuwe stad: Ashford. Iedereen heeft het met ze te doen, een alleenstaande moeder met een ziek kind. Tot op een dag Meg vermoord wordt gevonden en Grace verdwenen is. Het lijkt een race tegen de klok te worden, want kan Grace wel zo lang zonder haar medicijnen?

Het verhaal wordt verteld door twee perspectieven: Jon, een journalist, en Cara, het buurmeisje. Beide willen er alles aan doen om Grace weer te vinden en om haar te helpen. Ze lijken een onwaarschijnlijk duo, maar kunnen goed samenwerken. Doordat het steeds wisselt, krijg je steeds een ander blik op de zaak.

De schrijfstijl is vlot, waardoor je snel door het boek heen gaat. Ook het wisselen van de perspectieven draagt bij aan de vlotheid van het verhaal. Je krijgt allemaal stukjes om te puzzel op te lossen, ook misleidende stukjes.

Maar dan, het verhaal wordt goed opgebouwd, de spanning loopt op. Maar halverwege lijkt de spanning weg te ebben. Ik las dit boek als een buddy read en op ongeveer 70% wisten we eigenlijk wel hoe het zou eindigen. En we bleken nog gelijk te hebben ook. Uiteindelijk wordt het verhaal afgerond voor zover dat kan, maar we waren een beetje teleurgesteld.