Nog geen honderd bladzijden, maar o zo raak

Jo Van Damme, u misschien wel bekend als presentator van “de rechtvaardige rechters” (ook al een schilderij), herwerkte de theatermonoloog die hij voor Bob De Moor schreef tot deze novelle. Nog geen honderd bladzijden (en er staan dan nog prentjes in), maar o zo raak. En het komt aan. De reden waarom dit boekje ook u hoogstwaarschijnlijk zal bijblijven, is de uitermate evenwichtige combinatie van humor, duidelijkheid en ontroering.
Kent u de rechtvaardige rechters? Van op tv? Dan weet u dat Van Damme nogal gretig mee is met de grote en kleine actualiteit. Hij laat zijn centrale personages dan ook scherpe, grappige én rake meningen hebben (over Irak, controles op luchthavens, serviceflats en religie).
Het verhaal is ook glashelder te volgen: het begint op de luchthaven in Spanje, de verteller vertelt wat hij daar gaan doen is en schetst ondertussen de beweegredenen van het handjevol personages. Die beweegredenen voeren ons van “den oorlog” tot nu en geven laag per laag een dieper inzicht tot het tijd is voor “de moraal van het verhaal” die zich ontbolstert als een climax die door merg en been gaat.
Dat alles wordt aan een razend tempo gepresenteerd in eenvoudige spreektaal, alsof u een kennis van de schrijver bent die u toevallig op de luchthaven passeert en zijn verhaal vertelt. Bondig, boeiend, grappig en pakkend. Lees het in één ruk uit. ’t Is de moeite!