Zeker een aantal uurtjes aangenaam leesplezier

Over de doden geen slecht woord, het is een gulden regel, maar we gaan niet flauw doen.
Is dit echt een meesterwerk van de veel te vroeg gestorven Thomas Blondeau (1978 – 2013)? Nee.
Zijn we met hem een zeer goed schrijver verloren? Ja.
“Het West-Vlaams versierhandboek” is bovenal een mooie etalage van ’s mans vlotte schrijfkunst. Het verhaal kon (moest?) iets beter uitgewerkt worden, maar op Blondeau’s vertelkunst en stijl valt maar weinig af te dingen. Het boek is opgedeeld in zeer korte, genummerde hoofdstukjes en essayachtig gelardeerd met leuke kanttekeningen. Dit alles vertelt vooral de verwikkelingen van Raf in het afgescheurde dorp en wordt hier en daar doorspekt met voorafgegane gesprekken met zijn psycholoog of ideeën voor zijn op stapel staande “versierhandboek” (meestal anekdotes uit vroegere relaties). Daarnaast krijgen we natuurlijk wel eens een woordje uitleg over zijn verloren relatie, de reden van dit alles, én komen de klassiekers uit de literatuur aan het woord.
Dat het geheel zeer vlot en aangenaam weg leest staat dus buiten kijf. Het onderliggende probleem is dat het misschien wat veel tegelijk is. Bij momenten is het meer dan geslaagde satire (het populistische gewauwel dat de mensen in het dorp moet doen geloven dat afscheiding de beste zaak is, de figuur van Jozua Goeminne op zich, …) en ook wat betreft zelfrelativering zit het snor in deze roman. In andere passages lijkt de auteur zich dan weer te verliezen in een halfbakken parodie (op de dorpsroman van weleer) of kan je hem heel af en toe zelfs een beetje pretentieus noemen (de stukken waarin hij klassiekers over de liefde citeert komen wel eens drammerig over en zijn niet altijd functioneel). Ook het ietwat geforceerd aandoende einde zorgt dat de leeservaring uitmondt in een (kleine) anticlimax. Het had dus allemaal misschien wat minder en dieper gemogen. Bij momenten, zeg ik er graag bij, want hoe je het ook draait of keert: “Het West-Vlaams versierhandboek” is wel degelijk een goed tot zeer goed boek. Over versieren zal je niet te veel bijleren, maar het betreft hier zeker een aantal uren aangenaam leesplezier, ondanks de opgesomde hobbeltjes in de weg. Laten we hem dus niet te gauw vergeten, die Thomas Blondeau.