Toch wel een mooi boek

Dit boek vraagt om tijd en aandacht; slow-read in een hectische tijd. Hoewel ik het soms wel echt langdradig vind, zo kan kan Pecoraro rustig een hele bladzijde wijden aan het interieur van een strandhuisje, geeft het prachtig de sfeer van het na-oorlogse Italie weer.
Dit is het verhaal van een baby-boomer, opgroeien in een tijd van vrede. Met de trauma’s van de oorlog, de cultuur op de katholieke scholen en universiteiten. Pecoraro leidt je door de geschiedenis; van de Eeuwige Stad, van Italie van na de oorlog. Wachtend op een vlucht op het vliegveld overpeinst een zeventiger zijn, in zijn ogen mislukte leven, dat ook niet anders kon gaan dan het ging.
Als je de tijd neemt; mooi, meanderend, heel plastisch en levendig beschreven; je kunt er helemaal in opgaan.
Vier sterren omdat het 100 bladzijden korter had gekund.