Gruwelijk goed thrillerdebuut! Vier en halve sterren.

Alle keizers wat een snoeihard, gruwelijk, eng, snel, pakkend en stééngoed boek is dit! Ze zeggen wel eens ‘Niet voor tere zieltjes’ toch? Schaar Opgejaagd maar volledig in deze categorie en het klinkt dan altijd zo gek, maar wat hou ik hier vann.

Bergmoser laat je niet lezen, hij laat je een film in je hoofd zien en jonges wat een beelden! Het is goed geschreven, het wordt nergens moeilijk en in die verhaallijnen ademt dit boek Australië. Je ziet het, je voelt het, je ruikt het. Vanaf de eerste letter weet dit verhaal te boeien tot en met. De prima uitgewerkte personages dragen hier een flinke steen aan bij want ze zijn uniek, intrigerend en vooral heel verschillend. Het zijn klootzakken en goedzakken, of goed dat met een tikje kloot fantastisch wordt gemengd.

De zwaargewonde Maggie brengt gelijk al veel vragen met zich mee. Via switchen naar het onderliggende verhaal vanuit het verleden worden al je vragen stuk voor stuk beantwoord. Het zijn antwoorden die je wenkbrauwen tot je haarlijn laten komen en die je laten huiveren, meeleven, vloeken en genieten. In het heden ontpopt zich een vieze oorlog bij het tankstation waarbij Frank en kleindochter Allie vanuit het niks ineens lelijk betrokken raken bij echt hele lelijke dingen. Ook sidekicks spelen in dit afschuwelijke spektakel een belangrijke rol. De actie vliegt je om de oren, zo ook de doden, en je houdt je hart vast want je denkt alleen maar: hoe gaat dit fataal aflopen, want dat kan toch bijna niet anders? Wat een horror!

Het einde vond ik geweldig. Passend ook. Wat een dijk van een thrillerdebuut en Bergmoser heeft er nu per direct een fan bij.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Plot: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Spanning: 4.5

Maakt een geweldige 9/10 oftewel vier en halve sterren.

Karin Meinen - Samenlezenisleuker