Deel vijf uit de spannende reeks

Deel vijf uit de spannende reeks vond ik de minste. Misschien is dit, omdat ik de andere vier zo geweldig goed vond? Maar na deel vijf gelezen te hebben, begon ik me toch af te vragen of de auteur op het punt stond om z'n personage te laten overlijden.

Oxen volgt inmiddels de zoveelste behandeling voor PTS, dit keer bij een organisatie die een goede naam heeft en veel ervaring heeft met veteranen. Hij - als mentor - en vier anderen zijn op pad richting een bivak. Tijdens de tocht, voelt Oxen zich bespied. Luisterde hij maar vaker en beter naar zijn intuïtie.

Ergens verschuilt zich namelijk een sluipschutter en al snel vallen er doden. Ondertussen betreurt Mossman nog steeds dat hij met pensioen is en slecht kan schilderen. Niet dat hij lang zal kunnen werken aan niet bestaande talenten.

In een ander deel van Denemarken wordt Margrethe Franck opeens van haar lopende zaken afgehaald. Er is een dode gevonden, maar eenmaal bij de vindplaats snapt ze niet waarom zij er op afgestuurd werd. Dan komt de melding binnen dat er nog meer doden zijn en eenmaal bij dat onderzoek, stuit Franck opnieuw op een persoon die haar bij de eerdere vindplaats ook al voor de voeten liep. Al gauw kruisen de lijnen en beginnen de drie aan een speurtocht naar een of meerdere personen die veteranen vermoord.

In het begin was het even moeilijk te volgen vanuit welk perspectief gebeurtenissen werden beschreven. Daarnaast werd de belangrijkste speurtocht een nogal fantastische, ongelooflijke vertelling. Er zijn veel korte hoofdstukken, erg veel gereis naar vreemde oorden en meer James Bond en onwaarschijnlijke wendingen dan in eerdere delen. Jammer, want de eerste delen waren echt goed.