Deel één uit de Stockholm serie: De Code

"De Code" is deel één uit een lange serie van Zweedse schrijfster Denise Rudberg. Ze werd bekend dankzij chicklit boeken, waarna zij ook thrillers ging schrijven. "De Code" kan je als thriller bestempelen, maar heeft ook kenmerken van een Bouquet reeks boekje.

Zoals de flap beschrijft, volg je de belevenissen van drie jonge vrouwen in Stockholm. Ze hebben een verschillende achtergrond, maar worden dankzij verwikkelingen ingezet om een code te breken. De serie speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een proloog laat je snel kennismaken met het eerste lid van het trio: Iris, die een schokkende gebeurtenis meemaakt in 1939.

Deel één van deze serie beslaat vervolgens, met wat flash backs, de eerste maanden van 1940. Zweden wil neutraal blijven, terwijl de nazi-oorlogsmachine al delen van Europa heeft geannexeerd en de Russen Finland hebben aangevallen. Om neutraal te blijven en te balanceren tussen belangen van andere mogendheden, moet de Zweedse regering en het leger de geheime Duitse code kraken.

De drie jonge vrouwen die geselecteerd zijn vanwege hun speciale talenten, worden al gauw vriendinnen. Maar kunnen ze hun familieleden, vrienden en collega's wel vertrouwen? Spionnen en nazi sympathisanten lijken om de dames en het geheime project te zwermen.

Tot zover het verhaal van deel één, waarvan het onderwerp prima is: vrouwen die hun mannetje staan tijdens een oorlog. Maar ja, je houdt je hoofd er ruim 270 pagina's bij, dankzij wat uitgemolken technieken die zo worden toegepast dat het gaat irriteren.

Hoofdstukken wisselen elkaar in rap tempo af: sommige zijn namelijk amper 2 pagina's lang. Dan krijg je voorgeschoteld wat Signe denkt, dan wat Elizabeth uit spookt, gevolgd door wat Iris overkomt en vlot weer verder met Signe of Elizabeth. Uiteraard wordt er liefst afgebroken op een spannend moment want zo houd je zelfs de aandacht van een guppy vast.

Dit is een techniek die al vóór Charles Dickens werd gebruikt. Deel één eindigt zelfs midden in een crisis, zodat uitgever en auteur er zeker van zijn, dat de meeste lezers deel twee (tot en met tien) kopen. Die worden ook op marketing technisch interessante momenten gepubliceerd: deel twee in vertaling, staat op de rol voor juli dit jaar - net voor of tijdens de zomervakantie.

Persoonlijk heb ik een hekel aan dergelijke manipulatie. Trouwens: de meeste leden van mijn lezersgroep hebben er een bloedje hekel aan om als lezer zo "gemolken" te worden. Die stoppen met lezen en je boft dat je zo'n boek niet naar je hoofd krijgt tijdens de bespreking. Nee: die gaan zeker geen deel 1 tot en met 10 lezen.

Daarnaast bevat het boek standaard personages en clichés. De drie hoofdpersonen van deel 1 komen amper boven niveau flat character uit.. Onzeker, religieus boerenmeisje arriveert in grote stad en komt te werken bij oudere prof. Zelfs Jane Eyre komt er aan te pas, want prof is - net als Rochester aan het einde van Jane Eyre - blind. Verder natuurlijk rijk, verwend meisje met diverse aanbidders waaronder foute. Intelligente vluchtelinge met probleem kinderen en nare zus staat er alleen voor. Nee, waarschijnlijk géén boek voor mannen.

Ik heb niet de moeite genomen om na te gaan of alles klopt, van muziek van Glenn Miller tot andere zaken. Wat opviel was het feit dat gebeurtenissen in het boek ook voorjaar en vroege zomer 1940 beslaan? De situatie van Joden in de Baltische staten wordt gebruikt als achtergrond voor één van de personages, maar de geschiedenis wordt natuurlijk niet beschreven op het niveau van Jan Brokken (Baltische Zielen; De Rechtvaardigen).

Wat er in Oostenrijk of Polen gebeurde wordt helemaal niet genoemd. Niet chique genoeg in tegenstelling tot Zwitserland met z'n finishing schools? Wat er in Nazi-Duitsland speelde, wordt ook amper vermeld: dit is chicklit meets thriller, begrepen. Nederland, België en Frankrijk? Zelfs Duinkerken bestaat niet en Frankrijk wordt geannexeerd via Vichy.

Niet aan beginnen? Nou, ik was bezig in de Franse vertaling van Elena Ferrantes "Geniale Vriendin"? Die vriendin heb ik snel terzijde geschoven om "De Code" in één ruk uit te lezen. Echter, besluit je te starten met "De Code", verwacht dan niet het niveau van Ferrante en zeker niet van Charlotte Brontë.

Dit boek is ideaal als je toe bent aan iets lichts en ontspannends. Pak het deze zomervakantie mee met deel 2 als dat al beschikbaar is. Dan kan je lekker snel doorlezen hoe het verder gaat met Iris, Elisabeth en Signe. Raak je verslingerd? Geen nood: de serie bestaat uit tien delen, alleen moeten daar nog wel wat van vertaald worden.