Het kattencafé – Charlie Jonas

‘Het kattencafé’ klonk meteen heel gezellig. De flaptekst sprak mij aan en ook de cover nodigt uit tot lezen. Ben je benieuwd wat ik van dit verhaal vond? Lees dan hieronder verder.

Laat ik beginnen met de cover, want wat een plaatje is dat zeg. Alleen hierom wil je dit boek gaan lezen. Het ziet er heerlijk knus en gezellig uit, precies een café waar ik wel zou willen komen. Ook de achterkant van het boek sprak me aan. Je volgt meerdere personen in het verhaal, waardoor je een beetje het gevoel hebt dat je vanuit het kattencafé, of misschien wel kat Mimi leest. De ontmoetingen en vriendschappen zijn er deels door de katten en later ook door het kattencafé.
Het verhaal begint heel rustig. Eerst worden Susann en Leonie geintroduceerd. Pas wanneer alles duidelijk is komen er ook andere personages op een heel realistische manier aan bod, en kun je ook hen volgen en leren kennen. Er is echter een personage waar ik iets verward door werd. Emily, of eigenlijk Emma, want er komt geen Emily in het verhaal voor. Misschien een klein foutje in de flaptekst, maar dat mag de pret niet drukken want het verhaal is even leuk.
Wat mij ook erg aansprak in het verhaal was de verschillende leeftijden in het verhaal. Susann is al wat ouder, Leonie is van middelbare leeftijd, en Emma is een kind. Hoe ze allemaal samenkomen in dit verhaal is enorm leuk om te lezen. Het geeft een echt warm en welkom gevoel waardoor je echt zin krijgt om dit kattencafé te gaan bezoeken. ‘Het kattencafé’ is een geslaagde feelgood met een hoog knuffelgehalte.

‘‘Het kattencafé’ is een geslaagde feelgood met een hoog knuffelgehalte.’ - ⭐⭐⭐⭐