Te beknopt, wist mij niet te pakken

Een hedendaags klooster is een interessante setting voor een roman zeker wanneer je het verhaal volgt vanuit een conciërge genaamd Jacob die er werkzaam is. Een politicus met wat vermeende schandalen aan zijn broek treedt tot het klooster toe om rust te vinden. Gedurende roman vormt er zich een vriendschap tussen de politicus en de wat minder sociale Jacob. Dit alles speelt zich af tegen de achtergrond van het paasverhaal waarbij thema's als vertrouwen, verraad en vriendschap aan bod komen.

Op papier zou deze roman in mijn straatje passen, maar in de praktijk deed het mij erg weinig. De schrijfstijl van Gerritsen is sober en leest daardoor makkelijk weg. Het nadeel hiervan is dat het verhaal en de personages voor mij nooit echt tot leven kwamen en het ook niet helemaal geloofwaardig op mij over kwam. Ze zeggen weleens dat je tussen de regels door meer kunt zeggen dan met woorden zelf, maar blijkbaar heb ik iets gemist of deed het mij gewoonweg niks. Ik snap dat het een bepaalde analogie met de bijbel vormt, echter bleef ik met een "en nu" gevoel zitten toen het uit was. Het is naar mijn smaak te beknopt uitgewerkt, pas richting het einde komt het dilemma naar boven waar het verhaal blijkbaar om moet draaien, maar dan heb je het boek al bijna uit. Om toch nog positief te eindigen moet ik de schrijfster nageven dat er een paar hele rake zinnen aanwezig zijn zoals hoe de hoofdpersoon zichzelf als een hond ziet.