Aquasi en Quamin

Begin 19e eeuw worden twee Afrikaanse prinsjes aan het koninkrijk der Nederlanden geschonken als onderpand. Het verhaal draait voornamelijk om identiteit, het ene prinsje vernederlandst helemaal terwijl de ander blijft vasthouden aan zijn afkomst. Het duurde even voordat ik er in zat, maar zodra de jongens in Nederland zijn aangekomen begint het verhaal te boeien en heb je daarmee ook gelijk het meest interessante deel van de roman te pakken. Langzaam maar zeker zie je ze steeds meer uit elkaar groeien. De latere delen van de roman vond ik zelf wat minder boeiend hoewel het deel met de brieven wel weer erg sterk was, zelfs voor iemand als ik die normaliter niet van brieven in boeken houdt. Hoe dan ook, de tweede helft was soms wat te langdradig, meer een oppervlakkige opsomming van feitelijk gebeurtenissen dan dat het echt verhalend was, jammer. De rake observaties van de auteur die haast poëtisch zijn beschreven vond ik erg sterk in Een schitterende gebrek en zijn ook al regelmatig terug te vinden in dit debuut. Concluderend een prima historische roman voor de liefhebber van Japins prettige schrijfstijl, let wel op dat het inhoudelijk soms een tikkeltje taai kan zijn.