Vervlogen jeugdherinneringen

Kort doch thematisch vrij krachtig debuut van Nabokov. Het verhaal draait om een bont gezelschap Russische emigranten in een Berlijnse hotel. Qua uiterlijk worden zij allen levendig voorgesteld. Als personages zijnde heeft ieder zijn eigen hebbelijk- en onhebbelijkheden hoewel er naar mijn gevoel meer potentie in zat dan dat in dit verhaal is benut, hoewel uitgediepte karakterportretten niet de insteek zal zijn geweest gezien het beperkt aantal pagina's. Nabokov weet hier ook al aardig te schrijven en tref je in Masjenka geregeld fraaie zinnen aan; het prille begin van een prachtige schrijfstijl. Soms was het geheel naar mijn smaak wel iets te beschrijvend. Ondanks dat is de thematiek sterk, middels de diverse personages wordt er vrij goed geduid hoe je als mens zijnde kunt blijven hangen in herinneringen, een bepaald hoogtepunt (of juist dieptepunt) in het verleden, waarbij het lastig is om verder te gaan, de stap vooruit te zetten, het verleden achter je te laten.