Onverwacht positief onthaald

Het kind van storm vertelt het verhaal van Alice en haar broer Remi.
Beide kinderen hebben autisme, de één een iets ergere vorm dan de ander.
Wanneer Alice een oudere vrouw is, komt haar geheugen druppelgewijs terug.
En daarin ontdekt ze welke gruwel zij als kind heeft ondergaan....
Je ontdekt het allemaal door de fashbacks in verschillende stadia in haar leven...
Maar zijn ze ook allemaal realiteit?

Toen ik begon met het boek, had ik in het begin zin om deze dicht te slaan en niet meer te openen.
Ik kon geen vat hebben op het verhaal.
Maar toen ik toch verder zette, besefte ik dat dit verhaal anders is dan alle boeken die ik had gelezen.
Ik moest het verhaal loslaten en de personages niet als personen zien. Het mooie aan dit boek is, ondanks dat deze chaotisch lijkt te zijn, een mooie kijk geeft in personen met autisme. Hoe deze wordt ervaren maar hoe zij er zich bij voelen.
Dries Gilliaert is voor mij een echte woordengoochelaar. Hij kan iets zo mooi omschrijven, heeft zo'n mooie pen.
Je voelt de passie voor taal en het schrijven in zijn boek.
Ook kreeg ik het gevoel dat de schrijver zijn ziel is verweven in het boek.
Nooit gedacht dat ik na afloop van deze zware lectuur, deze zo warm omarm en zo'n positief gevoel ging overhouden.
Bedankt Dries Gilliaert. Ik hoop nog veel van jou te mogen lezen.