Waar zijn we?

Dit boek heb ik gelezen voor de #ikblijfthuis-leesclub.
Het is een klein, maar interessant boekje. Het boek stond aangekondigd als thriller, maar dat heb ik er niet uit kunnen halen. al blijft een heleboel onverteld...

Het boek speelt zich af over een periode van 50 jaren, tussen 1959 en 2009. Ondanks het geringe aantal pagina’s, wordt flink wat verteld over de personages, voornamelijk over Ronnie (, Jack en Evie).

Tegelijkertijd blijft ook veel onbesproken. Ook bevat het boek veel tijdsprongen. Zowel van heden naar verleden en terug, maar ook tussen de stukken die verteld worden zelf. Soms wordt ineens een aantal maanden of zelfs jaren overgeslagen.

De spanning wordt sterk opgebouwd. Je weet dat er iets is voorgevallen, maar niet wat. Op een van de eerste pagina’s worden een aantal hints gegeven die me steeds op een ander, verkeerd been zette. Gevangenis? Echtscheiding? Geen idee welke situatie de situatie is die de verteller bedoeld.

Mijn favoriete aspect van dit boek is het taalgebruik. Het boek zit vol met mooie zinnen die tot de verbeelding spreken. De spanningsopbouw maakt het moeilijk om het boek niet zo snel mogelijk uit te lezen. Deze twee punten samen maakt dat het boek erg literair aandoet.

Mijn grootste kritiekpunt hangt ook samen met de spanningsopbouw. Het voorval wordt zo groot gemaakt dat het mij uiteindelijk een beetje tegenviel. Ook vind ik de conclusie van het boek lastig te volgen en te begrijpen. Mocht je van boeken houden met prachtzinnen en die je in verbazing achterlaten, dan is dit zeker een geschikt boek.