Spanning, maar onvoldoende een sensatie

Musso is een van mijn favoriete schrijvers, dus toen deze Hebban leesclub voorbij kwam, schreef ik me direct in. Helaas is dit niet een van mijn favoriete boeken van zijn hand. Het leest vlot, heeft een goede spanningsopbouw, onverwachte ontknopingen, maar toch mist er iets. De schrijfstijl is helemaal Musso, maar het verhaal zelf misschien wat minder. Het verhaal is lastig als thriller te zien en er gebeuren te veel verschillende dingen. Het lijkt soms alsof er te veel onderdelen zijn en die zijn vervolgens niet voldoende uitgewerkt. Ook voelen de personages wat vlak. Spannend? Zeker, maar zodra je een ontknoping voorbij bent, is deze ook snel weer vergeten. Dat geldt eigenlijk voor het gehele boek. Een goed boek zorgt ervoor dat ik er nog (minimaal) wekenlang aan terugdenk. Als ik niet deelnam aan deze leesclub, was ik dit boek waarschijnlijk vrijwel direct vergeten en dat terwijl andere boeken van hem me na jaren nog voldoende bijstaan om de naam Musso direct enthousiast te herkennen. Mijn favoriete onderdeel van dit boek is de wijze waarop Musso het thema schrijven en schrijver-zijn heeft verwerkt. Ieder hoofdstuk heeft een quote over schrijven en ook met metaforen over inkt en inktlinten komt het thema steeds terug. Daaruit blijkt zijn vakmanschap en geeft hij het verhaal een extra dimensie.