Duidelijk fictie

Op de een of andere manier weet dit boek me niet echt te raken. Het is overduidelijk dat dit boek een fictief verhaal is over het hebben van kanker en doodgaan. Het mist de echtheid en de emotie. De hoofdpersoon, Tessa, reageert zo nonchalant totdat ze blijft hangen in woede.

Het einde van het boek vind ik het mooiste. De schrijfster maakt daar interessante keuzes in haar omschrijving van wat Tessa mogelijk denkt, ziet en voelt. Ook de afstand tussen Tessa’s leven en niet meer leven wordt mooi weergegeven en wordt steeds langer.

Ook de andere personages missen diepgang. Haar ouders, vriend, beste vriendin, iedereen blijft oppervlakkig.