Een tuin vol met verschillen

Lola Randl is haar drukke leven in Berlijn zat en besluit een tuin aan te leggen in de dunst bevolkte regio van West Europa, in de regio Brandenburg.
Ze houdt zich bezig met alles wat de tuin betreft, denk aan zaaien, plaatjes, groeitijd, weer en dieren en ongedierte.
Maar het lijkt eenvoudiger dan het lijkt net als soms het leven, maar beetje bij beetje krijgt de tuin kleur en zo ook de zin van het leven.

Ik verwachte eigenlijk een soort feelgood roman, maar het bleek meer een dagboek meets soort van column in een tijdschrift a la landleven te zijn
Op zich niks mis mee, maar hierdoor mist het boek toch wel diepgang.
Verder wisselt het boek enorm in wat ik er van vind. Zo vind ik het lezen over Herman en Irmi en het leven van Lola zelf met Gustav, de man, de minnaar en haar moeder erg leuk. Ook het lezen over de dieren vond ik erg aangenaam. Beide zijn bij tijden en wijlen grappig en soms leuk flauw.
Verder kon ik erg genieten van dat Lola soms heel ingrijpende vragen stelde of aan dacht en dan ineens o ja de bloemen moeten ook nog aangeplant.
Bij sommige anekdotes in het boek was het juist weer saai en dacht he bah niks voor mij dit stukje.
Het boek heeft naar mijn mening ook niet echt een plot.
Het boek was geen tegenvaller, maar ook niet het boek wat ik verwacht had na het lezen van de achterflap.
Het boek is heerlijk no nonsense boek als je geen zin hebt in een diep emotioneel verhaal. Heerlijk tussendoortje met echt, dat moet wel even gezegd worden, voor mij en prachtige cover.

Ik geef dit boek 3 sterren