Valt in herhaling

Miriam, rond de 30, leeft in Nieuw Zeeland met haar oudere vriend Peter. Als ze samen besluiten om in de wildernis te gaan leven, zegt Miriam haar baan op en met de benodigde spullen trekken ze de Nieuw Zeelandse natuur in....

Het boek klinkt heel aanlokkelijk, want wie denkt niet een keer: Ik wil dit drukke geplande leven achter me laten en lekker in en van de natuur leven?
Door de mooie beschrijvingen is het verhaal ook erg mooi. Je ziet ze groeien in het leven in de wildernis en af en toe terug naar de beschaving is ook wel lekker.
Maar over de helft van het boek komt is de beschrijving van de natuur nog steeds hetzelfde. Weer een regenbui, weer die kou, weer die ratten. O weer een geit die ik kan dood schieten met pijl en boog. Wederom een rot hut om in te vertoeven. Alweer een prachtig uitzicht over een vallei om vervolgens nog een rivier door te waden.
Ik vond het op den duur allemaal hetzelfde en het boek begonnen me enorm te vervelen. Jammer want volgens mij had er veel meer in het verhaal kunnen zitten als de schrijfwijze denk ik anders geweest.
Ik heb het boek dan ook niet uitgelezen.
Wel 2 sterren voor het mooie begin, maar dan houdt het voor mij ook op
Snel verder met een ander boek!