Interessant onderwerp maar kon beter uitgewerkt worden

Verhaallijn: Jo heeft net een scheiding achter de rug, omdat haar financiële toestand wat beroerd is mag ze de logeerkamer gebruiken van haar beste vrienden in hartje Londen. Haar nieuw verblijf zit vol met de nieuwste technologische snufjes, deze assistenten zorgen voor de nodige sfeer en gezelschap wanneer Jo haar eenzaam voelt. Op een avond begint één van de assistenten “Alexa” vanop de boekenplank uit zichzelf te praten: “Ik weet wat je gedaan hebt”. Jo draagt een geheim met zich mee waarvan maar 2 mensen op de hoogte zijn. Hoe komt Alexa die slechts een apparaat is aan deze informatie? Wie speelt er een spel met haar, of wordt ze net zoals haar vader gek?

Het verhaal wordt vooral vanuit Jo haar perspectief verteld en zij is dan ook het enige personage die doorheen het hele boek helemaal uitgewerkt wordt, wat best jammer is en soms nogal eentonig. Op zich is het idee dat de technologie je kan afluisteren, bekijken en nabootsen best eng en een goed onderwerp om een verhaal rond te bouwen. Jammer genoeg kwam er maar geen vaart in, werd alles (omgeving, handelingen & gebeurtenissen) enorm gedetailleerd beschreven wat ervoor zorgde dat het verhaal al snel saai werd en langdradig. Achteraf gezien kon je best een paar hoofdstukken overslaan zonder iets te missen, wat altijd jammer is als je zo’n gevoel eraan overhoudt. De plottwist kwam vanuit een onverwachte hoek maar zorgde niet perse voor spanning of een wauw gevoel.
Ik heb eerder boeken gelezen van deze auteur en vond die best goed, jammer genoeg heeft deze mij wat teleurgesteld. Op naar de volgende!