Ontzettend mooie literaire roman

Sommige boeken lees je in één ruk uit, andere net niet. Vanaf de eerste pagina voelde ik al dat dit verhaal me aanzette tot reflectie. Het is tijdloos en mocht gerust honderd pagina’s meer tellen.

Het is een bijzonder mooie literaire roman waarvan ik meerdere passages herlezen heb owv de symboliek en de achterliggende boodschap. Manel's schrijfstijl is zacht, rustig, doordacht, zonder ooit zwaar te worden en net daardoor komt het verhaal mooi tot zijn recht.

Het wordt in een dagboekvorm geschreven waarbij zowel François als Elza aan het woord zijn in korte hoofdstukken. Die afwisseling werkt erg goed. Je leert hun innerlijke belevingswereld beter kennen en beide persoonlijkheden wekten mijn sympathie. Het was hierdoor heel eenvoudig om me in te leven.

De kracht van dit boek zit niet in grote plotwendingen, maar in de mooie zinsbouw en kleine momenten van persoonlijke ontwikkeling. Alles voelde geloofwaardig en oprecht.

Ik kan besluiten dat dit een fijne maar ingetogen roman is die je best op je eigen tempo leest. Het liet me stil staan bij het geluk dat wij alle dagen mogen ervaren maar waar we te weinig bij stil staan..