Heerlijk, voelt als thuis komen

De schrijfstijl van Soraya Naomi vind ik persoonlijk heel fijn. Ze weet de lezer meteen mee te nemen naar het Chicago Syndicate. Je hoeft niets van de maffia wereld te weten, want ze legt alles in een notendop uit.

Logan wordt net zoals bij de voorgaande delen weer verteld vanuit twee perspectieven. In dit boek zijn dat Logan Wade en Rosalia Calderone.

Voor degene die de serie gelezen hebben kennen de naam Calderone al, want James Calderone was de baas van het syndicaat voor Adriano deze taak overnam. Rosalia is zijn dochter en werd altijd buiten de maffia zaken gehouden.

Logan Wade, hem ken je dan ook al een stukje beter. Hij heeft Fallon en Cam altijd geholpen en is nu eindelijk lid gewonden van het syndicaat.

Omdat Soraya Naomi altijd de lezer wel happy achterlaat, weet je al dat Rosalie en Logan samen gaan komen. Maar hoe deze weg zal zijn dat ga je ondervinden in dit boek.

Doordat de schrijfstijl super fijn is en de klik met de personages makkelijk te maken is kruipen ze makkelijk onder je huid. De emoties van zowel Logan als Rosalie worden overgebracht alsof het is wat jij zelf voelt.

Een emotionele achtbaan is het wel. De echte Logan laat zichzelf niet vaak zien, maar Rosalie weet deze feilloos naar boven te halen. Het spelletje wat wordt gespeeld is een gemeen en achterbaks spel. Je weet nooit hoe ver iemand gaat voor de liefde of bij het beschermen van zijn kind.

Doordat het perspectief zo word gewisseld krijg je eerst alle emoties en verdriet van Rosalie over je heen. Je verliest je vrienden en de man waar je verliefd op bent. Waarom alles zo gaat weet je echter niet.

Gelukkig wanneer je dan leest wat er op het zelfde moment gebeurt bij Logan vallen alle puzzelstukjes langzaam op zijn plaats. Wanneer de aap echt uit de mouw komt breekt de hel los en komt alles in een stroomversnelling.

Dat Rosalie altijd op Fallon en Cam terug kan vallen weten wij nu ook. Het zijn als het ware drie koninginnen waar hun geliefde heel de wereld voor zal verwoesten. Romantisch toch!?

Logan als persoon is heel wantrouwend en vraagt eigenlijk nooit iemand om hulp. Op één persoon na die nog niet officieel in dienst is van het syndicaat, de hacker, Henry. Hier is sprake van groot vertrouwen en daarbij misschien zelfs basis voor een vriendschap.

De mysterieuze Henry is tevens het volgende lid van het syndicaat waar we over kunnen lezen.