Mooie folkloristische fantasy voor de jeugd

In tegenstelling tot heel wat auteurs die hun thuis hebben gevonden bij uitgeverij Hamley Books, is Latoya Morris geen debuterend schrijfster. Ze kon eerder al terecht met haar uitgaves bij diverse uitgeverijen. In haar handvol titels die voornamelijk een young adult publiek beogen, kan je telkens als rode draad diverse fantasy-elementen terugvinden. Ook in haar nieuwste uitgave “Geestenvanger”, dit keer voor een jeugdpubliek, blijft ze trouw aan deze opzet.

Terwijl “Geestenvanger” duidelijk bedoeld is voor een publiek van 8-12-jarigen (getuige het eerder laagdrempelige taalgebruik en de wat minder uitgebreide beschrijvende sequenties voor wie een young adult fantasy gewoon is) lijkt deze aanpak de auteur op geen enkel vlak te beperken. Binnen het gegeven kader van haar doelpubliek, slaagt ze er wonderwel in om een herkenbare setting neer te pennen en het hoofdpersonage met een voldoende hoeveelheid charme te overladen, waardoor de sympathie van iedere lezer snel is verworven. De focus van het hele plot ligt vanzelfsprekend op het hoofdpersonage en haar tegenspeler, maar biedt voldoende ruimte om ook een handvol nevenfiguren een plotbepalende bijrol te laten vertolken. Morris maakt hierbij de keuze om in functie van de verhaallijn en interne logica van het verhaal enkel de tegenspelers van een diepgaande achtergrond te voorzien, een functioneel correcte keuze lijkt me.

Zoals we gewoon zijn van uitgeverij Hamley Books, is ook dit keer de opmaak van het boek tot in de puntjes verzorgd. Van een sterke hardcover met aantrekkelijke en perfect bij de verhaallijn passende coverafbeelding, tot een aangename hoofdstukken-indeling en beeldvorming die een vlotte leesbeurt garanderen.

Terwijl het verhaal aanvankelijk braafjes de oerklassieke natuurkamp-intro beschrijft, met een aantal ietwat stereotypische personage-schetsen, gaat de schrijfster al gauw de mystieke toer op en bouwt stelselmatig een lichte ondertoon van spanning uit tot de hoofdmoot van het boek. Begrijp me niet verkeerd, waar dit al gauw een minpunt is voor de ervaren volwassen lezer, treft deze aanpak voor een publiek van jonge tieners absoluut zijn doel. De spanning wordt niet geschuwd en een klein vleugje gruwel mag ook niet ontbreken, maar alles blijft telkens binnen de grenzen van het aanvaardbare, waardoor deze “Geestenvanger” niet alleen voor de dappere lezers is weggelegd.

Door de eerder folkloristische insteek van het fantasy-element, is dit boek een ideale “zonde” voor de niet-genre-liefhebber. Je hoeft met andere woorden helemaal geen die-hard fantasyfan te zijn om van “Geestenvanger” te kunnen genieten. En je kan er vanop aan, dat het boek dan wel bedoeld is voor sterke lezers vanaf 8 jaar, of een modale lezer van pakweg 10, ook een (heel) wat oudere lezer zal gegarandeerd plezier aan deze leesbeurt kunnen beleven.