Sterke grimdark fantasy zonder veel tierlantijntjes

Sinds zijn enorm gehypte selfpub-debuut “In de schaduw van de Raaf” uit 2011 of zoals die toen werd betiteld “Blood Song”, is Anthony Ryan niet meer weg te denken uit de moderne fantasy-schrijverswereld. Hij is in relatief korte tijd een gevestigde waarde geworden en kan internationaal op heel wat fans rekenen. Met dit eerste deel uit zijn reeks “De Zeven Zwaarden” breekt hij toch wel met de enorme omvang die zijn voorgaande boeken kenden. Het lijkt met iets meer dan 100 pagina’s haast een novelle binnen een bestaande reeks.

Dit eerste deel “Een Pelgrimstocht van Zwaarden” is niettemin een volwaardig verhaal dat inleiding geeft aan de verhaallijn van de “Zeven Zwaarden”. Het boek is erg mooi vormgegeven en lijkt op het eerste zicht zo weggelopen uit een Special Edition Boxset van bijvoorbeeld The Witcher. Maar daar houdt de vergelijking met de voorvermelde titel dan ook op. De hardcover in donkergroene tint (met detailprint) en embleem geven meteen de juiste sfeer weer waarin de plot zich afspeelt. Het verhaal is een stereotypisch Grimdark Fantasy-epos, waarbij de hoofdrolspeler niet meteen de meest sympathieke held is die de gemiddelde fantasiewereld rijk is. Doorheen de dit inleidende verhaal van wat een uitgebreide reeks lijkt te worden van eerder dunne boekjes, worden de lezers getrakteerd op een inkijk in de wereld van Pelgrim en krijgen we een wat achtergrond bij het magische en door een demon bezeten zwaard dat hem op zijn tocht vergezeld.

Alhoewel de leesbeurt afgeklopt wordt in 126 pagina’s en enkel het hoofdpersonage van min of meer afdoende diepgang wordt voorzien, terwijl de overige personages eerder als kanonvoer worden aangebracht, weet Ryan een boeiende setting neer te pennen en een zekere spanning doorheen het alom-aanwezige duistere sfeertje op te bouwen. We moeten er eerlijkheidshalve wel bijvertellen, dat dit werk geenszins een instapper is voor wie een eerste kennis wil maken met fantasy-verhalen, maar dat zijn geen van de schrijfsels van Ryan al geweest. Wie echter vertrouwd is met het echte fantasy-werk (en dan heb ik het niet over glinsterende Young Adult vampieren, of verliefde tieners met een toverstok) zal ongetwijfeld gecharmeerd worden door dit snelle leeshapje. Lekker rechttoe rechtaan, ontdaan van vele pagina’s uitvoerige enscenering en met net dat aangename beetje blood en gore in een duister jasje. Ja daar kan ik wel eens van genieten. Ik kijk alvast heel erg uit hoe deze verhaallijn verder zal verlopen.