Sterftij

Al een tijdje ligt dit boek op mijn TBR. Al twee keer was ik er in begonnen maar het verhaal pakte me niet meteen. Toch bleef de cover me roepen. Dat groen springt er gewoon uit en dus las ik het boek alsnog.

In Sterftij vertelt hij het verhaal van Hannah. Hannah werkt voor een hotel en doet voor hen de PR. Tijdens de grote opening zijn er een aantal gasten verdronken door de gevaarlijke stromingen. Hannah voelt zich daar enorm schuldig over en wordt zelf bang van water. Haar angst is zo groot dat ze het niet meer kan loslaten. Door haar fobie lukt het haar niet van het eiland af te komen, want daarvoor zal ze over het water moeten. Maar is het water het enige waarvoor Hannah bang moet zijn.

Het verhaal wordt verteld vanuit het heden, vanuit Hannah, en vanuit het verleden, vanuit haar zus Kat. Vanaf het eerste hoofdstuk maken we kennis met de fobie van Hannah en dat zet de schrijver scherp neer. De angst is voelbaar.

Sterftij heeft een trage opbouw en we maken kennis met alle personages die uitgebreid neergezet worden. Dit boek heeft vanaf het begin een dreigende sfeer en je voelt dat er vanalles gaande is. Stukje bij beetje probeer je samen met Hannah en Kat de puzzelstukjes aan elkaar te leggen en antwoord te krijgen op je vragen.

Een groot thema in het boek is het bovennatuurlijke, we zien afgebeelde tarot kaarten, en ook de dreiging van het Sterftij/verdrinkingsuur heeft wat griezeligs over zich. Al met al voel je ook de spanning in Hannah die letterlijk en figuurlijk vast zit op het eiland. Afgesneden van de rest van de wereld.

Dialogen lezen vlot maar sommige stukken waren wat langdradig. Ook moest ik even wennen aan sommige woorden, maar tegen het einde werd ik nieuwsgierig naar het plot. En dat heeft me verrast. Ik zag het niet aankomen en dat maakt dat ik het boek met een tevreden gevoel heb dichtgeslagen.

Al met al heb ik Sterftij met plezier gelezen en kon ik het verhaal niet zomaar loslaten en laten liggen.