Bijzonder krachtig en beeldrijk (in taal en illustraties)

Benny Lindelauf is een Nederlandse schrijver van kinderboeken, waarmee hij onder andere de Woutertje Pieterse Prijs en de Thea Beckmanprijs won.
Ingrid Godon illustreerde al meerdere kinderboeken waarbij ze telkens veel aandacht besteedde aan gevoelens en gezichtsuitdrukkingen. Ze zette onder meer een prachtige reeks gestileerde kinderportretten neer in het boek ‘Ik wou’ van Toon Tellegen.

De illustraties getuigen van een sobere kunstzinningheid. Personages die een ingetogen verdriet met zich meedragen. Verstilde pijn die niet uitgedragen wordt, maar die gedragen én vooral verdragen wordt. Pijn die in die mate draaglijker wordt door de herinneringen en innerlijke dialogen met de overledene in stand te houden. Aanwezig verdriet is niet altijd even handig. Soms onwennig. Soms dankbaar omdat je de overledene met je meedraagt.

De auteur maakt dit ingetogen verdriet op een bijzondere manier tastbaar met aandacht voor de diverse aspecten die deze pijn in zich meedragen. Tastbaar maar eveneens behapbaar omdat zijn boodschap heel menselijk is. Je neemt verdriet met je mee vanuit de liefde voor wie je dierbaar is. Het is geen kwaal waar je vanaf moet.

Het boek biedt ruimte, ruimte voor vragen, ruimte om stil te staan, ruimte om je eigen antwoorden te zoeken (ook al is het geen vereiste om antwoorden te vinden), ruimte om niet te hoeven weten.

Het is een dun boek, maar bijzonder krachtig en beeldrijk, zowel in illustraties als in taal. Uniek in zijn soort door de originele aanpak. Weinig woorden, weinig verhalen, maar vol sterke symboliek, met aandacht voor fysiek verdriet en mentaal verdriet.