Lezersrecensie
Boeiende en eigentijdse analyse over levenskunst
Voor Joep Dohmen is vrijheid geen uitgangspunt maar een moeizaam te bereiken verworvenheid. Hij is de mening toegedaan dat we moeten leren om met onze moderne vrijheid om te gaan. Dat vereist een nieuwe cultuur van het zelf. De culturele opdracht in de samenleving tot zelfsturing doet immers een beroep op het zelf als kompas. Maar hoe doe je dat?
De auteur probeert dit uit te werken in een levenskunst waarbij we met zelfverantwoordelijkheid een nieuwe invulling van positieve vrijheid (= zelfrealisatie) en een geslaagd leven kunnen vinden.
De auteur schrijft heel aanschouwelijk. Hij brengt een helder, gestructureerd en diepgaand overzicht over de geschiedenis van de levenskunst. Hij benoemt diverse stromingen en visies, licht ze duidelijk toe en haalt diverse filosofen en andere rolmodellen aan die bij een bepaalde visie thuis horen. De auteur legt de link met het moderne leven en verduidelijkt de standpunten aan de hand van concrete voorbeelden.
Pas na het uitgebreide overzicht neemt hij zelf een stelling in. Dit heeft als voordeel dat je eerst zelf een beeld kunt vormen van wat levenskunst voor jou betekent, kan of moet betekenen. Je wordt niet onmiddellijk beïnvloed door het oordeel van de auteur.
Hij gaat ook dieper in op minder geschikte levenshoudingen. Dit vond ik een heel waardevolle aanvulling. Het minst interessant was het begin van het persoonlijke betoog van de auteur omdat dit abstracter bleef met soms wat minder nuance.
Dohmen heeft echter een boeiende en eigentijdse analyse opgemaakt over de manier waarop het leven geleefd kan worden met meer aandacht voor autonomie. Zorgvuldig en over het algemeen diepgaand uitgewerkt. De voorbeelden van anderen zijn helder en verrijkend, net als de voorbeelden van minder geschikte levenshoudingen. Een waardevolle aanrader!
Dit boek verscheen naar aanleiding van de Maand van de Filosofie. April is de Maand van de Filosofie. In dit kader verschijnt er elk jaar een nieuw filosofisch essay. Via de challenge met code THGRI in de Hebban App ontdek je de volledige reeks van verschenen essays n.a.v. de Maand van de Filosofie.
De auteur probeert dit uit te werken in een levenskunst waarbij we met zelfverantwoordelijkheid een nieuwe invulling van positieve vrijheid (= zelfrealisatie) en een geslaagd leven kunnen vinden.
De auteur schrijft heel aanschouwelijk. Hij brengt een helder, gestructureerd en diepgaand overzicht over de geschiedenis van de levenskunst. Hij benoemt diverse stromingen en visies, licht ze duidelijk toe en haalt diverse filosofen en andere rolmodellen aan die bij een bepaalde visie thuis horen. De auteur legt de link met het moderne leven en verduidelijkt de standpunten aan de hand van concrete voorbeelden.
Pas na het uitgebreide overzicht neemt hij zelf een stelling in. Dit heeft als voordeel dat je eerst zelf een beeld kunt vormen van wat levenskunst voor jou betekent, kan of moet betekenen. Je wordt niet onmiddellijk beïnvloed door het oordeel van de auteur.
Hij gaat ook dieper in op minder geschikte levenshoudingen. Dit vond ik een heel waardevolle aanvulling. Het minst interessant was het begin van het persoonlijke betoog van de auteur omdat dit abstracter bleef met soms wat minder nuance.
Dohmen heeft echter een boeiende en eigentijdse analyse opgemaakt over de manier waarop het leven geleefd kan worden met meer aandacht voor autonomie. Zorgvuldig en over het algemeen diepgaand uitgewerkt. De voorbeelden van anderen zijn helder en verrijkend, net als de voorbeelden van minder geschikte levenshoudingen. Een waardevolle aanrader!
Dit boek verscheen naar aanleiding van de Maand van de Filosofie. April is de Maand van de Filosofie. In dit kader verschijnt er elk jaar een nieuw filosofisch essay. Via de challenge met code THGRI in de Hebban App ontdek je de volledige reeks van verschenen essays n.a.v. de Maand van de Filosofie.
1
Reageer op deze recensie
