Lijden vanuit diverse standpunten beschreven

Marcel Möring reflecteert in dit dunne boekje over lijden vanuit diverse standpunten: leed dat vermeden wordt, zoete pijn en identificatielijden (een soort imitatiepijn).
Bij zoete pijn maakt hij een vergelijking tussen religieuze pijn, masochistische pijn en lijden in de literatuur. De voorbeelden die hij aangrijpt, zijn een mooie aanvulling. Daarna staat hij langer stil bij de filosoof Schopenhauer om na te gaan op welke manier een mens bepaald wordt: wat iemand is, wat iemand heeft en of/wat iemand voorstelt.
Bij identificatielijden heeft de auteur het o.a. over de gevaren van leed dat generatie op generatie over gaat. Bijzonder actueel overigens.

Möring schrijft rustig, aangenaam en gestructureerd. Over lijden valt veel meer te zeggen in dit korte essay maar hij haalt wel diverse standpunten aan.

Ik heb het essay met veel plezier gelezen, ook al ben ik het niet eens met zijn slotconclusie. Hierbij maakt hij geen overzicht maar benoemt de auteur z’n eigen visie tot lijden. Hij heeft geen notie van wat iemand ‘geluk’ noemt. Hij kent het niet, wil het niet kennen en wantrouwt het. Bovendien kan hij er weinig respect voor opbrengen omdat het getuigt dat je het leed in de wereld vergeten bent ten gunste van het persoonlijke welbevinden. Los van deze persoonlijke eindconclusie, heeft het me zeker kunnen bekoren.