Waren we maar zebra’s, dan leefden zwart en wit in harmonie met elkaar

Een waargebeurd verhaal. Een Nederlands gezin trekt naar Zuid-Afrika om daar hun leven op te bouwen.

De liefde tussen Peet en Arine wordt heel erg mooi weergegeven evenals die van en voor hun kinderen. Het boek werd geschreven door iemand anders maar die kon het verhaal echt goed verwoorden, precies alsof het echt geschreven was door Arine De Prins.

Zuid-Afrika lijkt op het eerste zicht een paradijs. Maar rooskleurig was het er niet.
Als ze na 18 jaar uiteindelijk beseffen dat dit toch niet echt hetgeen was wat ze er zich van voor hadden gesteld en plannen hadden om er vandoor te gaan, gebeurt helaas het ondenkbare. Peet wordt vermoord. Op het eind merk je wel de haat die Arine nu tegenover Zuid-Afrika heeft en dit is in dit geval wel begrijpelijk... een geliefde verliezen...

Op de cover staat een zebra. Heel mooie cover voor dit verhaal! Je snapt heel snel de link met de zebra. En dit is een rode draad doorheen het verhaal.

• Waren we maar zebra’s, dan leefden zwart en wit in harmonie met elkaar -