coup de foudre

De zachte pasteltinten op de cover zijn zo mooi. Het heeft iets liefs en zoets. Het straalt echt feelgood uit.

Katie is haar oude leventje in België een beetje beu en ze wil wat avontuur in haar leven. Ze gaat een kaarsenwinkeltje openen in Parijs, in een dromerig straatje. Maar dat loopt niet van een leien dakje. Het thuisfront begrijpt het niet maar haar tweelingzus Stella vergezelt haar wel naar deze nieuwe droom. Haar vriend Max wil liever dat ze gewoon haar baantje thuis hield en laat haar dat ook merken. Ook met sommige buurtbewoners in het gezellige Parijse straatje heeft ze het niet zo getroffen, al maken andere buren dat helemaal goed. Onder andere Eric, een dokter van Koreaanse afkomst, waar ze snel een klik mee krijgt.

De schrijfstijl was eerlijk gezegd niet echt aan mij besteed. De zinnen voelden een beetje gekunsteld aan. Het geheel kwam door de vele sprongen die het hoofdpersonage in haar denken maakt warrig over. Het feit dat het zich in Parijs afspeelde, werd gelukkig voldoende vernoemd want ik voelde het niet dat ze in Frankrijk waren omdat de gesprekken zo vlot gingen en het alleszins niet leek alsof ze moeite moest doen om Frans te praten.

Maar ondanks dit is deze auteur er wel in geslaagd om op mijn emoties te werken (Ik kon Max op een gegeven moment wel een mep verkopen). Het verhaal zelf is leuk en heeft de ingrediënten van een feelgood. Zeker als je zelf ook van Parijs houdt, kan je wegdromen bij de omgeving die goed beschreven wordt. Het verhaal is wel een beetje voorspelbaar al vind ik dat bij een feelgood niet zo erg als het maar leuk en ontspannend leest.

In het begin vond ik het hoofdpersonage een beetje naïef en onzeker neergezet. Ik kon er ook niet onmiddellijk een klik mee krijgen. Maar ze groeit gelukkig doorheen het verhaal naar een meer zelfverzekerde persoon, al komt de onzekerheid nog vaak om de hoek kijken.

Kortom een fijn en voorspelbaar feelgoodverhaal maar naar mijn gevoel is er nog bijschaving nodig aan de schrijfstijl.