Alles draait om perspectief

Via Hebban mag ik meedoen met de Hebbanbuzz over het nieuwste boek van Karen Swan, 'de Ierse erfenis'. Een mooie paperback uitvoering van 480 pagina's uitgegeven door Xander Uitgevers. Op de cover zien we een donkerharige vrouw met in de achtergrond een ruige kustlijn. Het ontwerp is van grafisch ontwerpbureau Studio Sander Patelski uit Amsterdam. Sander maakte ook de omslagen voor Karen's eerdere boek 'een Noorse winternacht', de serie over het weesmeisje van Anne Jacobs en 'Dood de Koning' van Sandrone Dazieri.
De vertaling is van Ireen Niessen van INvertaling. Ze vertaalt al ruim 20 jaar van het Engels naar het Nederlands. Van fictie tot non-fictie, boeken over kunst en kookboeken. Ze vertaalde ook 'een Noorse winternacht', 'Het Italiaanse meisje' van Lucinda Riley en 'Achter gesloten deuren' van B.A. Paris.

In het verhaal maken we kennis met de leden van de familie Lorne: zussen Ottie (oudste dochter), Pip (middelste) en Willow (jongste), hun vader Declan en hun moeder Serena. Het landgoed Lorne met het familiekasteel is het podium van deze roman. Vader overlijdt plotseling en bij het voorlezen van zijn testament blijken de dingen anders verdeeld te worden dan dat iedereen dacht en had aangenomen. Willow erft het kasteel, terwijl iedereen dacht Serena het zou erven of Ottie. Dit zet een aantal zaken in gang die lang geleden begraven zijn en iedereen heeft zo zijn eigen redenen om bepaalde dingen te verzwijgen.

De schrijfster zet een prachtige sfeer neer met de beschrijving van een mooi stukje Ierland: een kasteel dat al eeuwen in de familie is, de ruige kusten, de vergezichten. En een verscheurd gezin waar ze al te lang niet meer echt met elkaar praten en iedereen geheimen heeft. Ottie, de oudste en meest verantwoordelijke, die samen met vader op het landgoed werkte en een camping heeft. Pip, de middelste, wild, onstuimig en vaak te vinden in de stallen en bij haar paarden. Als laatste Willow, de jongste, die 3 jaar eerder wegvluchtte van huis naar Dublin.

Het verhaal wisselt steeds van perspectief, dus je leest ieder hoofdstuk vanuit een zus. Zo leer je hun karakters en beweegredenen steeds beter kennen. Iedere lezer zal zich wel kunnen herkennen in één van de drie. Dat is een sterk punt van de schrijfster. Geen platte karakters, maar mensen van vlees en bloed met al hun emoties en (on)zekerheden. Langzaam krijgen we steeds meer puzzelstukjes en kunnen we ons een beeld vormen van alle gebeurtenissen. Waarom is Willow van huis gevlucht? Wat wil Ottie verbergen en mag absoluut niemand weten? En waarom is Pip zo onbesuisd en laat bijna niemand toe?

Uiteindelijk komt alles mooi samen en heeft de schrijfster een prachtige familieroman geschreven tegen de achtergrond van het ruige Ierland. Alles draait hier om perspectief. Weten we wel alles of missen we net dat stukje informatie, zodat we een verkeerd beeld krijgen? En nemen we besluiten op basis van die verkeerde aannames? Hoe drijft het families uiteen? En hoe kom je dan weer nader tot elkaar?