Laat je verleden los en leef!

Aidan Donnelley Rowley is geboren en getogen in Manhattan, New York. Ze studeerde filosofie op Yale en rechten op Columbia. Ze werkte een tijdje op een advocatenkantoor voordat ze fulltime ging schrijven. Ze heeft sinds 2009 een blog Ivy League Insecurities en schreef haar eerste boek Life After Yes - dat uitkwam in 2010 - terwijl ze 2 kleine kinderen had en haar vader net was overleden. Haar tweede boek The Ramblers is in het Nederlands vertaald als Herfst in Central Park.
De prachtige, sobere omslagmet mooie chique letters en een foto van Tommy Kay - Getty Images van een jongedame op een balkon met uitzicht over Central Park in New York is gemaakt door Janine Jansen. Zij ontwerpt onder andere boekomslagen, brochures en huisstijlen. De vertaling is verzorgd door Linda Broeder Vertalingen. Ze heeft onder andere de boeken van Graeme Simsion vertaald.

Herfst in Central Park neemt ons mee gedurende een week in de levens van drie bewoners van deze metropool. Clio Eloise Marsh, ornitholoog in The Ramble, een deel van Central Park, zenuwpees en in een relatie met een oudere man. Smith Mae Anderson, haar beste vriendin, oprichtster van The Order of Things - ze helpt mensen hun huis en daarmee hun leven op te ruimen. En Tate Robert Pennington, beginnend fotograaf en miljonair nadat Twitter zijn app PhotoPoet heeft gekocht
We maken ieder hoofdstuk een dag mee van een van de hoofdpersonen. Je denkt misschien dat het verhaal een beetje voortkabbelt, maar de schrijfster houdt de lezer geboeid doordat je meeleeft met alle belevenissen en emoties. Zowel Clio, Smith als Tate kampen met de demonen uit hun verleden. En zij kleuren hun beslissingen in het heden. Aidan legt bij allen de vinger op de zere plek en gunt ons een kijkje in de geestelijke strubbelingen waar zovelen van ons mee te maken hebben. De verwachtingen van je ouders, de verwachtingen van je omgeving, het keurslijf waarin de maatschappij je dwingt. Maar ook wat er kan gebeuren als je tegen de stroom inzwemt en je eigen keuzes maakt.
Emoties mag je tonen, je hoeft de schone schijn niet op te houden. Echt contact met mensen is altijd de moeite waard. Niet alles hoeft op dat kleine scherm in je hand te worden bekeken. En hoe cliché het ook mag klinken: Geluk zit in kleine dingen.
Door echt met elkaar te praten en geen aannames te doen, worden de relaties opener en puurder. Omdat Clio, Smith en Tate eerlijk met elkaar praten over hun problemen, leren ze om er op een andere manier tegenaan te kijken en er hun voordeel mee te doen. Het gaat om 'mogen', niet om 'moeten'. Niet alle demonen worden bestreden, maar de eerste stappen zijn gezet.

Herfst in Central Park is een heerlijke roman over vrienden, eerlijk zijn naar anderen maar vooral naar jezelf, je durven openstellen voor anderen, worstelen met je verleden en de liefde.