Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig

Dit boek is in 2010 opnieuw uitgegeven onder de originele titel Beginners. Zeer bijzonder want deze versie telt geen 138 maar 283 pagina's. Het is namelijk de originele door Carver geschreven versie in plaats van de door zijn vriend en redacteur Gordon Lish extreem geredigeerde slechts 138 pagina's tellende versie.

Die versie staat na de originele door Carver geschreven versie in de uitgave die ik bij de biep leende zodat ik kon vergelijken. Lish heeft de verhalen niet alleen ingekort, hij heeft ze ook zelf van andere titels voorzien en stukken (waaronder een aantal eindes) herschreven. En het boek ook een andere titel gegeven.

De vertaler spreekt in zijn voorwoord dan ook van een vorm van redigeren die de grenzen ver te buiten gaat.
Bij mij riep het het beeld op van een idioot die met een schaar stukken uit schilderijen staat te knippen omdat hij die stukken niet zo mooi vindt. Met zulke vrienden had Carver geen vijanden meer nodig.

Ik ging deze week voor ik nachtdienst had naar de bioscoop, had nog 3 kwartier over en spendeerde die in de biep die bij ons tot een uur of 12 's avonds open is. Ik had wel zin om Bukowski weer eens te (her) lezen en toen ik hier op BM in de Bukowski topics las stuitte ik op de tip om Carver te lezen als je Bukowski graag leest. Zo gezegd zo gedaan en dank voor de tip.

Ik vind Carvers verhalen fantastisch, de sfeer die er in zit, de relaties die beschreven worden, het menselijk onvermogen, de soms rare, vaak tragische gebeurtenissen in een Amerika in een tijd dat mannen nog rookten en dronken, een hoed op hadden, grote auto's reden, gingen vissen, echte ouderwetse mannen met een zweem van coolness ondanks hun moeizame relaties of bizarre acties. Het zijn verhalen die me diep raken.

Net zoals het verhaal van Raymond Carver me raakt. Gestorven aan longkanker omdat hij naar eigen zeggen een sigaret met armen en beentjes was. Na een bij tijd en wijlen zwaar leven vol drank. Van de drank en aan de vrouw vond hij zijn geluk. Aan dat hervonden geluk werd ook zijn nieuwe stijl toegeschreven, meer mededogen, minder ijzig. Dat lag dus niet aan Carver, hij liet zijn latere werk gewoon niet meer door Lish redigeren...