Zes hele lange maanden in NYC

Het verhaal begint goed, de introductie van de hoofdpersonages en de allesbepalende gebeurtenis die dat deel afsluit zijn veelbelovend. Het tweede deel gaan we terug in de tijd en lees je meer over de achtergronden van de hoofdpersonages. Voor mijn gevoel herhaalt zich dat in nog een paar van de 5 delen waaruit het boek is opgebouwd en gaat het dan ten onder aan de enorme uitgesmeerdheid van het wat mij betreft niet eens zo geweldige-want zich nauwelijks nog echt ontwikkelende, je lijkt alleen maar nóg meer achtergronden te krijgen- verhaal. Ik was dan ook blij dat ik het boek uit had.

Op het moment dat het licht uit gaat en het boek zijn eindsprint inzet lijkt het zich te gaan herpakken en lijkt er een mooie finale aan te komen, maar ook dan kakt het weer in en daarnaast raakte ik door het voortdurende wisselen van perspectief bij wijlen de draad kwijt.

Dan zijn er nog de intermezzos na elk deel. Door één der hoofdpersonen geschreven. Een journalistiek stuk, een punkzine en nog meer van zulks. Ik vond het idee leuk, maar eigenlijk weinig tot niets toevoegen.

Eindoordeel:
Veel te dik, veel te veel, veel te lang, bij vlagen saai. Veel meer van verwacht.