De worsteling van een immigrant en het eenzame proces van integratie

Het boek begint op het moment dat de elfjarige Viktor de trein instapt naar een bestemming die zijn leven voorgoed zal doen veranderen: Nederland. Hij wordt uit zijn vertrouwde omgeving weggerukt en zal zichzelf opnieuw moeten uitvinden in een voor hem totaal onbekende omgeving waar hij de taal niet spreekt. Op dat moment is de reden van het vertrek nog niet bekend maar al snel kom je er achter wat de familie van Viktor heeft doen besluiten om zich in Nederland te vestigen.
Je leert meer over het leven en de worstelingen van Viktor aan de hand van verschillende verhaallijnen. Het ene moment lees je over de jeugd van Viktor, het volgende moment lees je over de ‘opgegroeide volwassen’ Viktor in de huidige tijd. Ook word je meegenomen in de familiegeschiedenis aan de hand van verschillende levensverhalen. De rode draad in de familie is de hunkering naar een nieuw leven wat Viktor uiteindelijk “de vertrekziekte” van zijn familie noemt.
Het is een aangrijpend levensverhaal waarin je de pijn die Viktor ervaart tijdens zijn eerste jaren in Nederland, zelf voelt door de wijze waarop de gedachten van Viktor aan het papier zijn toevertrouwd. Zijn worsteling om te kunnen aarden in Nederland en zich geaccepteerd te voelen worden uitgebreid beschreven. Een zin als “Kom je bij ons” is voor hem van levensbelang. Het moment dat deze zin wordt uitgesproken, blijkt een kentering in zijn leven teweeg te brengen. Al is dat niet van eeuwige duur en blijkt ook de oudere Viktor nog steeds op zoek te zijn naar erkenning en acceptatie. Zo keert hij uiteindelijk tijdelijk terug naar zijn geboorteland en dan begint zijn worsteling opnieuw. Is hij een Nederlander of is hij een Sloveen? Of is het beiden?
Hoewel sommige passages zeer pijnlijk zijn om te lezen, valt er ook een vleugje humor in het boek te ontdekken. Bijvoorbeeld hoe een buitenstander naar de Nederlandse samenleving kijkt.
Viktor groeit op in een periode dat Slovenië toewerkt naar onafhankelijkheid. Gedurende het hele boek krijg je dan ook regelmatig feiten voorgeschoteld over Slovenië en de Balkanoorlog. Ik vond dat zelf zeer interessant om te lezen omdat veel zaken voor mij nog niet bekend waren. Ook wist ik bijvoorbeeld niet dat in de jaren van de mijnbouw in de 20ste eeuw al veel Joegoslaven naar Limburg getrokken waren. Ook ben ik geschrokken van het gegeven dat er in de vorige eeuw totaal geen aandacht was voor nieuwkomers die zich in Nederland vestigden. Ook was er op school geen aandacht voor migrantenkinderen.
Met dit boek geeft Igor Znidarsic op een meeslepende wijze een inkijk in de worsteling van een immigrant in Nederland en hoe eenzaam het proces om te kunnen aarden kan zijn. Ik heb dit boek met moeite weg kunnen leggen en het dan ook in één weekend uitgelezen. Een aanrader, zeker als je geïnteresseerd bent in dit onderwerp.

Dank je wel uitgeverij September voor het recensie-exemplaar