Ook het tweede deel is genieten geblazen

Skandar Smith heeft in het eerste boek een deal gesloten met Aspen McGrath Commodore der Chaos, de belangrijkste persoon op het Eiland en winnares van het Chaoskampioenschap. Hij is namelijk gekoppeld aan het geestelement en dit element wordt al jaren omzeilt en verbannen. Toch mag hij trainen in de Horst. Dit wordt niet door iedereen gewaardeerd. Veel andere scholieren lopen met een boog om hem heen en zijn bang voor Skandar. Als er wilde eenhoorns dood aangetroffen worden, wordt hij dan ook als schuldige aangewezen.
Wanneer een eenhoornei uitkomt zonder de voorbestemde ruiter, wordt het geen gebonden maar een wilde eenhoorn. Deze wilde eenhoorns zijn onsterfelijk, maar in hun eeuwige levens zullen ze voor altijd stervende zijn. Daarom wordt de komst van een wilde eenhoorn altijd aangekondigd met een rottende, smerige, naar bedorven vis en beschimmeld brood ruikende stank. Ook herken je ze aan hun griezelig doorzichtige hoorn, etterende wonden op de huid en uitstekende botten. Maar hoe kunnen ze dan toch dood gevonden worden?

Als er dan ook nog een vaag waarlied wordt gezongen, wordt Skandar nog meer vermeden. Hij is tenslotte de enige geestvechter op vrije voeten met een gebonden eenhoorn. Maar dan neemt het Eiland wraak en vinden er elementaire verwoestingen (natuurrampen) plaats. En als dat nog niet genoeg is, raken er ook steeds jonge ruiters bezeten. Hoe loopt dit af?

Dit verhaal is zo beeldend geschreven, dat ik ook wel door de Horst aan de gammele touwladders, op de hoge platforms en over de wiebelende hangbruggen tussen de boomhutten zou willen lopen met het viertal van Skandar. Wat een geweldige vriendengroep! De slimme Mitchell Henderson (vuurvechter) die steeds met doordachte plannen komt, de grappige Bobby Bruna (luchtvechter) die botte opmerkingen maakt, de empathische Flo Shekoni (aardevechter en tevens een zilverruiter) die het allemaal maar spannend vindt. En niet te vergeten: Jamie, de smid van Skandar die zijn eigen pad bewandeld.