Lezersrecensie
Overleven in het Atlanta van de jaren 70
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Met de stand-alone 'Veroordeeld' (oorspronkelijke titel: Cop Town) slaat de koningin van de "suspense", Karin Slaughter, een iets andere weg in. In plaats van haar bekende hedendaagse series, neemt ze de lezer mee terug naar het broeierige en grimmige Atlanta van 1974. Het resultaat is een boek dat meer weg heeft van een rauw sociaal drama met thrillerelementen dan van een bloedstollende pageturner.
Het verhaal volgt Kate Murphy op haar allereerste dag bij de politie van Atlanta. Het is een start die ze zich niet slechter had kunnen wensen: de stad is in de ban van een seriemoordenaar die het gemunt heeft op agenten. Terwijl de angst in het korps toeslaat, moet Kate zich staande houden in een extreem seksistische en corrupte werkomgeving.
Samen met Maggie Lawson, een vrouwelijke collega die al langer meedraait in dit mannenbolwerk, probeert ze haar weg te vinden. Wanneer de broer van Maggie, Jimmy, spoorloos verdwijnt na een reeks moorden op agenten, sluiten de twee vrouwen een pact. Ze rusten niet voordat ze de waarheid boven tafel hebben.
Het absolute hoogtepunt van dit boek is de diepgang van de personages. Slaughter neemt uitgebreid de tijd om Kate en Maggie neer te zetten als vrouwen van vlees en bloed. Kate, die worstelt met het verlies van haar man in een oorlogsgebied, en Maggie, die moet vechten voor een grammetje respect, groeien gedurende het verhaal. De manier waarop zij hun mannetje staan tussen hun drinkende en vrouwonvriendelijke collega's dwingt bij de lezer veel respect af.
“Ze had het beter moeten aanpakken. Ze had beter moeten zijn. De enige reden waarom Gail mee naar dat huis was gegaan, was omdat Maggie back-up nodig had en ze Kate die taak niet toevertrouwde. Ze had gelijk dat ze haar leven niet in Kates handen durfde te leggen. Alles klopte wat ze over de FNG hadden gezegd. Het Popje. Het Schaap. Het waardeloze prinsesje uit Buckhead dat zich op de vloer had laten vallen toen de hel losbrak.
Met haar verstand wist Kate dat ze niet rationeel bezig was. Ze had zich niet voor dood neer laten neervallen. De val was veroorzaakt door een schot.”
Ook de setting van het Atlanta in de jaren 70 is voortreffelijk uitgewerkt. Je ruikt bijna de verschraalde rook en het zweet in de politiebureaus. Slaughter slaagt erin een sfeervol en gedetailleerd tijdsbeeld te schetsen dat de lezer volledig onderdompelt in de tijdsgeest.
Hoewel de personages schitteren, laat de thrillerkant van het boek wat steken vallen.
Voor een thriller is het verhaal bij vlagen langdradig. De focus ligt zo sterk op de uitwerking van de personages dat de echte spanning soms naar de achtergrond verdwijnt. De uiteindelijke ontknoping is niet erg ingewikkeld en voor de geoefende thrillerlezer vrij voorspelbaar.
Slaughter schildert de mannelijke agenten af als zó seksistisch, corrupt en achterlijk dat het soms ten koste gaat van de geloofwaardigheid. De karikaturale weergave van de "mannenwereld" voelt op sommige momenten wat top-heavy aan.
'Veroordeeld' is een verhaal dat vooral uitblinkt in karakterstudie en sfeerzetting. Het makkelijke taalgebruik zorgt ervoor dat het boek, na een moeizaam begin, vlot wegleest. Hoewel het plot de ervaren thrillerfan misschien niet op het puntje van de stoel krijgt, maken de krachtige hoofdpersonages en de intrigerende inkijk in de geest van de dader veel goed.
Met de stand-alone 'Veroordeeld' (oorspronkelijke titel: Cop Town) slaat de koningin van de "suspense", Karin Slaughter, een iets andere weg in. In plaats van haar bekende hedendaagse series, neemt ze de lezer mee terug naar het broeierige en grimmige Atlanta van 1974. Het resultaat is een boek dat meer weg heeft van een rauw sociaal drama met thrillerelementen dan van een bloedstollende pageturner.
Het verhaal volgt Kate Murphy op haar allereerste dag bij de politie van Atlanta. Het is een start die ze zich niet slechter had kunnen wensen: de stad is in de ban van een seriemoordenaar die het gemunt heeft op agenten. Terwijl de angst in het korps toeslaat, moet Kate zich staande houden in een extreem seksistische en corrupte werkomgeving.
Samen met Maggie Lawson, een vrouwelijke collega die al langer meedraait in dit mannenbolwerk, probeert ze haar weg te vinden. Wanneer de broer van Maggie, Jimmy, spoorloos verdwijnt na een reeks moorden op agenten, sluiten de twee vrouwen een pact. Ze rusten niet voordat ze de waarheid boven tafel hebben.
Het absolute hoogtepunt van dit boek is de diepgang van de personages. Slaughter neemt uitgebreid de tijd om Kate en Maggie neer te zetten als vrouwen van vlees en bloed. Kate, die worstelt met het verlies van haar man in een oorlogsgebied, en Maggie, die moet vechten voor een grammetje respect, groeien gedurende het verhaal. De manier waarop zij hun mannetje staan tussen hun drinkende en vrouwonvriendelijke collega's dwingt bij de lezer veel respect af.
“Ze had het beter moeten aanpakken. Ze had beter moeten zijn. De enige reden waarom Gail mee naar dat huis was gegaan, was omdat Maggie back-up nodig had en ze Kate die taak niet toevertrouwde. Ze had gelijk dat ze haar leven niet in Kates handen durfde te leggen. Alles klopte wat ze over de FNG hadden gezegd. Het Popje. Het Schaap. Het waardeloze prinsesje uit Buckhead dat zich op de vloer had laten vallen toen de hel losbrak.
Met haar verstand wist Kate dat ze niet rationeel bezig was. Ze had zich niet voor dood neer laten neervallen. De val was veroorzaakt door een schot.”
Ook de setting van het Atlanta in de jaren 70 is voortreffelijk uitgewerkt. Je ruikt bijna de verschraalde rook en het zweet in de politiebureaus. Slaughter slaagt erin een sfeervol en gedetailleerd tijdsbeeld te schetsen dat de lezer volledig onderdompelt in de tijdsgeest.
Hoewel de personages schitteren, laat de thrillerkant van het boek wat steken vallen.
Voor een thriller is het verhaal bij vlagen langdradig. De focus ligt zo sterk op de uitwerking van de personages dat de echte spanning soms naar de achtergrond verdwijnt. De uiteindelijke ontknoping is niet erg ingewikkeld en voor de geoefende thrillerlezer vrij voorspelbaar.
Slaughter schildert de mannelijke agenten af als zó seksistisch, corrupt en achterlijk dat het soms ten koste gaat van de geloofwaardigheid. De karikaturale weergave van de "mannenwereld" voelt op sommige momenten wat top-heavy aan.
'Veroordeeld' is een verhaal dat vooral uitblinkt in karakterstudie en sfeerzetting. Het makkelijke taalgebruik zorgt ervoor dat het boek, na een moeizaam begin, vlot wegleest. Hoewel het plot de ervaren thrillerfan misschien niet op het puntje van de stoel krijgt, maken de krachtige hoofdpersonages en de intrigerende inkijk in de geest van de dader veel goed.
1
Reageer op deze recensie
