Veel belovende start van nieuwe thriller serie

In Voor niets gaat de zon op maken we kennis met Yorick, de plaatselijke journalist van het lokale “sufferdje”. Yorick is, samen met zakenpartner Mark, oprichter van een lokaal nieuwsplatform. Ze doen hoofdzakelijk verslag van kleinere nieuwsitems. Maar hier komt verandering in als er een ongeadresseerd pakket bij hem en zijn vriendin voor de deur wordt afgeleverd met een schokkende inhoud. Yorick start zijn eigen onderzoek waarom dit uitgerekend bij hem wordt afgeleverd en verwacht een connectie met een eerder gepubliceerd artikel over SolarMeadow, het bedrijf achter mega zonnepanelenpark.

Voor niets gaat de zon op is een heerlijke thriller van Nederlandse bodem. Yorick is een sympathiek hoofdpersoon. In sommige situaties zie je hem twijfelen of hij de juiste (ethische) keuze maakt. Je maakt zijn groei mee van verslaggever van “onbeduidende” news-events als een boerenprotest, naar onderzoeksverslaggever. Deze ontwikkeling is een natuurlijk proces. Yorick wordt gedreven door de gebeurtenissen die zich stap voor stap in zijn ontvouwen. Door zijn nieuwsgierigheid wordt hij steeds dieper in de ontwikkelingen gezogen. De problemen die het levert met zijn vriendin zijn goed beschreven. Je merkt dat hij struggelt met de balans tussen zijn passie voor zijn werk en de liefde voor zijn vriendin Lisa.

Het plot ontwikkelt zich in een prettig tempo. De ontwikkelingen volgen elkaar goed op terwijl het niet te snel gaat. Hierdoor werd mijn nieuwsgierigheid geprikkeld om door te lezen. Het lijkt in eerste instantie om twee verschillende mysteries te gaan. Lange tijd heb ik me afgevraagd wat het een met het ander te maken had, dit ontvouwt zich aan het eind van het boek. Hierdoor blijft de spanning ook goed in het verhaal en blijf je doorlezen. Er was wel een moment in het boek dat het me duizelde vanwege de hoeveelheid namen. Welk personage hoorde ook alweer bij welk verhaallijn? Dit was voor mij af en toe verwarrend.

De stukken waarin Yoricks huiselijke leven met zijn vriendin worden beschreven vond ik een welkome toevoeging aan het verhaal. Ze geven diepgang aan zijn karakter en maken hem nog menselijker en sympathieker.

De schrijfstijl van Sander Blom vind ik fijn. Door de korte hoofdstukken, die vaak in een mini cliffhanger eindigen, ga je snel door het boek heen. Het einde had voor mij een goede twist die de twee verschillende verhaallijnen met elkaar verbond.

Voor niets gaat de zon op is een thriller die mij geboeid heeft van het begin tot het eind. De schrijfstijl is vlot en prettig leesbaar. Door de cliffhangers aan het einde van de hoofdstukken en de lengte van de hoofdstukken, was het moeilijk het boek neer te leggen. Je wilt weten hoe het verder gaat. Het volgende deel in De Oltambt onderzoeken ga ik beslist lezen.