“De vraag wie te vertrouwen is en wie niet vormt een misleidende rode draad die je tot de laatste pagina in zijn greep houdt.”

Na de dood van Max probeert Elena haar leven weer op te bouwen. De kinderen, Rowan en Lizzy, staan daarbij boven alles. Hun veiligheid is heilig, zelfs als dat haar eigen veiligheid in gevaar brengt. Maar die veiligheid komt steeds meer onder druk te staan. Wanneer het gevaar te dichtbij komt, blijft er maar één optie over: vluchten. Een nieuw onderkomen lijkt een kans op rust en ademhaling, tot ze ontdekt dat het gevaar haar blijft volgen. Elena doet er alles aan om hen veilig te houden, en ze gaat daarin heel ver. Het meest verontrustende is dat de dreiging uit een hoek komt die Elena nooit had verwacht.
Wie kan ze nog vertrouwen als niets en niemand is wat het lijkt?
Marja Boomstra is inmiddels een bekende naam binnen de thrillerscene, al is zij voor velen nog een onbekende auteur. Daar moet verandering in komen, zij verdient het om gelezen te worden, haar verhalen zullen menig lezer verrassen en verbazen.
Haar thrillers zijn avontuurlijk en spannend, en Valse Fluisteringen is daarop geen uitzondering. Dit derde deel in de serie met Elena in de hoofdrol lees je het beste in volgorde. Toch kijkt Boomstra zorgvuldig terug op eerdere gebeurtenissen, waardoor je als lezer snel weer in het verhaal zit. Die terugblikken zijn prettig en effectief. Ze trekken je opnieuw het web van intriges, wantrouwen en machtsmisbruik in. Voor Elena is dit verhaal een emotionele achtbaan. Haar belofte aan Max om goed voor de kinderen te zorgen neemt ze zeer serieus, maar juist daarin wordt ze in dit deel stevig tegengewerkt.

“Boomstra laat de spanning gedreven oplopen: krachtig, onvoorspelbaar en goed getimed.”

De vraag wie te vertrouwen is en wie niet vormt de rode draad in Valse Fluisteringen. Dit is een misleidende draad. Boomstra schrijft zo dat de lezer bij meerdere personages een groeiend wantrouwen voelt. Niet alleen de personages raken in de war, ook het vertrouwen van de lezer wordt stevig op de proef gesteld. Heerlijk. Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven verteld, wat extra diepgang en vaart in de verhaallijn brengt. Boomstra laat de spanning op een gedreven manier toenemen: krachtig, onvoorspelbaar en met een scherp oog voor timing, precies zoals we van haar gewend zijn. Hopelijk is Valse Fluisteringen niet het laatste deel in de serie over Elena en de Italiaanse maffiaclan. Door de manier waarop Boomstra deze wereld neerzet, is deze reeks meeslepend en absoluut geschikt om alles achter elkaar te lezen.

“Deze serie is meeslepend en absoluut Bing-Read-waardig.”