“Pas op: begin je aan deze serie… dan wil je hem ook uitlezen.”

“De thrillerfan wordt opnieuw op zijn of haar wenken bediend met spanning, mysterie en het intrigerende karakter Alex Nievelsteijn.”

Soms laat het verleden je niet los. En soms klopt het ineens keihard op de deur.Voor Alex, hoofd van de coldcaseteam in Zuid-Limburg, staat alles even stil wanneer zijn vader onverwacht overlijdt. Een hartaanval, zeggen ze. Een tragisch maar logisch einde… toch?
Maar ergens wringt het. En dat gevoel laat hem niet los. Alsof dat nog niet genoeg is, wordt er ingebroken op het kasteel van zijn familie en verdwijnen er kostbare religieuze iconen. Terwijl Alex probeert grip te krijgen op alles wat er speelt, stapelen de vragen zich op. Sinds zijn terugkeer naar Zuid-Limburg lijkt rust verder weg dan ooit.

Pas na enige tijd lukt het hem zich weer te richten op zijn werk: een cold case uit 1974. De moord op de moeder-overste van een katholiek meisjesinternaat. Destijds werd een man veroordeeld, maar hij heeft altijd zijn onschuld volgehouden. Nog datzelfde jaar maakte hij een einde aan zijn leven in de gevangenis. Maar wat als hij het inderdaad niet heeft gedaan?

Bijna vijftig jaar later lijkt iemand vastbesloten het verleden opnieuw wakker te schudden. En hoe dieper Alex graaft, hoe duidelijker het wordt: sommige geheimen zijn nooit begraven. Ze wachten alleen op het juiste moment om weer boven te komen.

En dit keer komt de waarheid gevaarlijk dichtbij.

Deel twee van de Mergellandmoorden en de thrillerfan wordt opnieuw op zijn of haar wenken bediend als het gaat om spanning, mysterie en het meer dan intrigerende karakter Alex Nievelsteijn.

Berg weet de lezer vanaf de eerste pagina weer moeiteloos het verhaal in te trekken. Dat komt niet alleen door de gebeurtenissen rondom Alex zelf, maar zeker ook door de cold case die, verweven met het heden, een groot deel van het verhaal draagt. Juist die combinatie werkt bijzonder goed en zorgt voor een thriller waar je heerlijk in kunt verdwijnen.

Wat Berg daarnaast sterk doet, is het neerzetten van sfeer. De omgeving van Limburg komt zó beeldend tot leven dat het bijna niet zou misstaan in een PR-gids voor de regio.

Dit tweede deel is in principe los van het eerste te lezen. Dat kan prima. Toch zou ik het persoonlijk niet aanraden. Alex Nievelsteijn is namelijk zo’n personage dat je vanaf het eerste moment grijpt en waarvan je het volledige verhaal wilt volgen. De lezer krijgt genoeg informatie om alles goed te kunnen begrijpen en er wordt ook kort teruggeblikt op het eerste deel, Terugkeer. Dat is prettig om het geheugen even op te frissen en zorgt ervoor dat het verhaal overzichtelijk blijft. Maar eerlijk? Deze serie lees je het liefst gewoon op volgorde. Alleen al omdat het simpelweg een Mustread-serie is die je niet wilt missen.

Net als in het eerste deel houdt Berg de lezer het hele boek stevig in zijn greep. Door de afwisseling tussen heden en verleden wordt steeds een klein stukje van de sluier opgelicht, waarna het verhaal op precies het juiste moment weer van perspectief wisselt. Dat maakt nieuwsgierig en zorgt ervoor dat je blijft lezen.

De plottwist is opnieuw bijzonder sterk gevonden. En dan die cliffhanger… die zorgt er nu al voor dat je reikhalzend uitkijkt naar het slotakkoord van de Mergellandmoorden.

Eerlijk gezegd zie ik deze serie ook moeiteloos voor me als televisieserie. Wat mij betreft zou dat echt een heel goede zet zijn