zware deceptie

Als je van de boeketreeks houdt is dit misschien wel wat voor je. Ik dacht dat wetenschappers, en dan zeker een nucleaire, rationale mensen waren, die hun kennis op onderzoek, op metingen, op waarnemen, ordenen, reduceren en concluderen baseren. Misschien geldt dat voor de wetenschappelijke zijde van hoofdpersoon Ariël Behn in deze roman, zeker niet voor de relationele zijde van haar bestaan. Hoe simpel deze nuchtere, 'geleerde' persoon zo ontzettend naïef valt voor een man. Alleen al het uiterlijk doet haar smelten in een allereerste ontmoeting. Hij is behalve fysiek knap ook fysiek getraind, beheerst al geen ander het skiën, is collega wetenschapper, maar van beider zijde is nauwelijks check en wedercheck. En hoe makkelijk laat Behn zich door anderen verleiden of juist afstoten. Deze gedeelten in het boek, die nauwelijks invloed hebben op de voortgang, hebben mij vreselijk gestoord. Zodanig dat ik na pakweg een kwart het boek aan de allesbrander had willen doneren. Toch niet gedaan, want ik was wel benieuwd naar het werkelijke onderwerp: geheime documenten die een wereldschokkende onthulling zouden bevatten. Ook hierin werd ik uiteindelijk teleurgesteld, Het is me nog steeds niet duidelijk wat er dan uiteindelijk zo wereldschokkend of bedreigend is. Kan mijn eigen onvermogen zijn, maar ... Het boek wordt aangeduid als 'een vrouwelijk antwoord op Raiders of the lost ar.k'. Behalve de hoofdpersoon snap ik niet wat er zo vrouwelijk aan is. Wel de gedachte: ook dit boek haalt een relatie met de zoektocht van Hitler naar magische gebeurtenissen, voorwerpen, gedachten etc aan. Neville zet een aantal gedachtegangen van -archaïsche religies, mythologieën, samenlevingen etc op papier. Interessant en in feite komt het er op neer dat alles met alles in verband staat. Nu kan je altijd wel overeenkomsten vinden - in elke religie komt bijv een zondvloed voor-, maar hier lijken de aangedragen connecties me wel erg ver gezocht. Desondanks zet het je wel aan het denken en is het thema uitdagend, Maar dat 'denkplezier' wordt je ontnomen door het verhaal dat gek, gekker, gekst wordt en dan met name wat betreft de familierelaties. Er is geen touw meer aan vast te knopen. Gratis tip: neem een kladblaadje ernaast en pen de familieverbanden op. Doe dit wel in potlood en zorg dat het gum dichtbij ligt. Niet dat u fouten zal maken, maar het is niet wat het is. En arme ziel Ariel weet van niks...Incest, inteelt is schering en inslag bij deze Behn familie.. je kan ook overdrijven. Daar komt u wel achter. Ik moest denken aan de sketch van Snip en snap 'het is niet mijn broer'., al kwam je daar al glimlachend wel tot de conclusie. In dit boek met ergernis niet. Een zware teleurstelling na De Acht.