Goed vervolg

Julian Ten Bohmer- Cirkel van vier: Voor eeuwig

Dit is het tweede deel van de Cirkel van vier serie. Het was erg fijn om weer verder te gaan in deze wereld. Finrohn gaat samen met Elcenkoning Darian proberen om een vijand te verslaan. Ze weten nog heel weinig van de gevaren die op hun genootschap zullen gaan loeren, als ze op weg gaan, op hun queeste.

Het is helemaal erg dat Fihron zijn frair moet missen. Zijn geweldige paard Emerald, zielsverwant en maatje. Dat heeft mij in het eerste boek enorm geraakt en in deel 2 is dat nog steeds zo. Je voelt zijn gemis, het breekt je hart. Zijn verhaallijn is dan ook mijn favoriet.

De stukken waarin geesten voor een leger vechten, zijn zeer beeldend op papier gezet. Het geeft een beetje de sfeer uit een van de lord of the rings boeken. Daarin schakelen de helden ook een leger van geesten in. Alleen zijn deze geesten anders…. Deze stukken vond ik echt super gaaf. Niet alleen geesten komen in dit duistere verhaal voor… er zijn bijvoorbeeld ook demonen, natuurgeesten, magiërs, elcen en elfen.

Lastra Orra, heeft ook een belangrijke rol in dit verhaal. Ook de Paladijnen, doen wat ze kunnen.

Het is een verhaal waarin duisternis, zich lijkt te verweven met het licht en andersom. Ze staan niet meer lijnrecht tegenover elkaar. Dat vind ik ook een originele twist. Licht en duisternis…..De lijn tussen deze twee tegenpolen, is behoorlijk dun. Dat kom je niet in zo veel verhalen tegen. Het een kan niet zonder het ander, toch zien we het licht als iets goeds en de dusiternis als het kwaad. In dit verhaal gaat de auteur er heel anders mee om en dat is echt verfrissend origineel.

Er zijn behoorlijk wat verhaallijnen. Die van Uriel, vond ik ook erg goed. Zeer magisch en veel actie. Sommige personages ken je nog uit het eerste boek, andere maak je nu kennis mee.

Er staat af en toe ook een zelfverzonnen taal in. Het klinkt heel mooi en ziet er sierlijk uit. Het is alleen jammer dat er geen vertaling in het boek te vinden is. Dus wat ze zeggen blijft een mysterie, al denk ik dat het vooral dingen zijn, zoals elkaar gedag zeggen etc. Dat is wel jammer, want ik wil alles weten, tijdens het lezen. Dus er staat geen vertaling of een namenlijst in het boek.

Het eindigt vrij open. Maar de auteur is al bezig (als het goed is) met het afsluitende, derde deel. Ik ben heel erg benieuwd.

Ik vind ook de frairs nog steeds heel mooi in dit verhaal. Het zijn een soort zielsverwanten, zielsdieren en alsje deze kwijt raakt, zul je nooit meer hetzelfde worden. De band die men heeft met hun frair is echt heel erg mooi.

Ik geef dit boek 4 sterren****.