Eerste kennismaking met Dolly Alderton

Dit jaar is echt het jaar van kennismaken met auteurs waarvan ik nog geen boeken heb gelezen. Dolly Alderton is er daar ook één van. Ik zag de naam al vaak voorbij komen, zonder dat het echt een te grote hype was.

Na een relatie van enkele jaren maakt Jen het uit met Andy, die dit totaal niet ziet aankomen. Andy voelt zit daarna wat verloren want al zijn vrienden zijn ofwel getrouwd, hebben kinderen of een goedlopende carrière. Hij wil koste wat het kost te weten komen waarom Jen hem dumpte en kijken of er een kans is dat ze het misschien opnieuw kunnen proberen.

Normaal gezien ben ik niet zo van de romantische boeken maar dit boek geeft vooral de herkenbaarheid van een liefdesbreuk weer. We lezen hoe Andy tijdelijk terug gaan inwonen bij zijn moeder en daarna even gaat logeren bij zijn beste vriend en diens vrouw (die trouwens de beste vriendin is van zijn ex), hij laat zich ook een tijdje volledig gaan omdat hij denkt dat zijn leven geen doel meer heeft. Het boek is daardoor herkenbaar en op bepaalde punten pijnlijk grappig. Op het einde krijgen we ook de visie van Jen en de reden waarom ze Andy dumpte. Eerlijk gezegd vond ik persoonlijk vooral Jen haar kant van het verhaal heel herkenbaar (Hallo, eeuwige vrijgezel hier!).

Good Material leest vlot, is herkenbaar en pijnlijk grappig in het weergeven van hoe mensen omgaan met een liefdesbreuk.
Ook al wordt Alderton gezien als de stem van de millenial, vond ik het veelvuldig gebruik van woorden als chillen en cringe na verloop van tijd een beetje irritant (misschien ligt dit ook wel een beetje aan het verschil tussen Nederlands en Engels).

Ik kan na het lezen van dit volledig snappen waarom iedereen zo hoog oploopt met Dolly Alderton. Haar andere boeken komen zeker ook nog op mijn te lezen lijstje te staan.

Bedankt aan Uitgeverij Luitingh-Sijthoff Amsterdam voor het recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke review!