Een beetje James Patterson onwaardig.

Verhaallijn 1: Michael, betreft een ogenschijnlijk nette man, die het nodig vindt om zwervers met pistoolschoten om het leven te brengen. Het lijken wel executies. Lindsay Boxer is brigadier bij de politie in San Francisco en neemt kennis van dit fenomeen. De moorden vinden echter buiten haar jurisdictie plaats en worden daarom onderzocht door haar collega’s Stevens en Morgan van Moordzaken bureau Centraal. Lindsay wantrouwt deze collega’s. Dat is voor haar een reden om zich op een afstand er toch mee te bemoeien. Zijn het executies? Of zit er iets anders achter? Lindsay meldt haar achterdocht over de werkzaamheden van Stevens en Morgan bij de afdeling integriteit, maar dat komt haar duur te staan.

Verhaallijn 2: De Californische wet definieert verkrachting als “ Onvrijwillige seksuele gemeenschap die door middel van bedreiging, dwang of misleiding wordt voltrokken”.
Dat is nu net het geval met Marc Christopher. Immers, Briana Hills, zijnde hoofd van de afdeling tv-productie, waar Marc onder werkt, heeft kans gezien om Marc onder bedreiging met een pistool haar te penetreren. Marc doet bij de politie van San Francisco aangifte van verkrachting. Die aangifte wordt door het OM opgepakt. Yuki Castellano, hulpofficier van justitie, bijt zich in deze kwestie vast en stelt een vervolging in waarbij Briana als verdachte wordt aangemerkt. Briana ontkent niet dat zij met Marc naar bed is geweest. Maar wel dat het tegen de zin van Marc heeft plaatsgevonden. Mede daarom valt te betwijfelen of zij wel wordt veroordeeld. Voor Yuki wordt het een harde kluif om de verkrachting voor de rechtbank te bewijzen.

DE ZEVENDE VERDACHTE, geschreven door JAMES PATTERSON & Maxine Paetro is wederom gebaseerd op The Women’s Murder’s Club. Het zijn echter alleen Yuki en Lindsay die in de verhaallijnen een rol spelen. Het boek is verdeeld in drie delen met korte hoofdstukken. De korte hoofdstukken lezen vlot.
Het lijkt erop dat het #MeToo gebeuren een inspiratiebron voor verhaallijn 2 is geweest.
De verhaallijnen gaan uit als een nachtkaars. Jammer en een beetje James Patterson onwaardig.