Pakkende autobiografie!

‘Meisje uit Iran’ is het autobiografisch boek van Gentenaar John Van Eyck en zijn Iraanse vrouw Yara.
Uit het boek vernemen we dat Yara, net zoals haar broer en zus haar voordeden, Iran is ontvlucht. Haar einddoel was London, maar na een aantal omzwervingen, moeilijkheden, etc., belandde Yara in België.
Daar leerde zij John kennen en uiteindelijk werden zij een koppel.
In 2016 wijken John en zijn vrouw Yara uit naar Iran, om er acht maanden te leven en te wonen bij haar ouders – zijn schoonouders - in de grootstad Isfahan.
Deze beslissing werd niet hals-over-kop genomen, maar was weloverwogen.
Yara had haar thuisland en haar ouders en familie al sinds drie jaar niet meer gezien.
John was het drukke arbeidsschema op school beu, zodat niets hen in de weg stond.
Wat niet vaststond was dat John zich tot moslim liet bekeren en met zijn toenmalige vriendin Yara huwde. Zij deden dit om in Iran geen moeilijkheden te krijgen met de beruchte en gevreesde religieuze zedenpolitie omdat volgens de Koran artikel 1059 stelt dat: ‘ een huwelijk tussen een vrouwelijke moslim met een niet-moslim niet is toegelaten.’ (p. 18)
Het huwelijk werd ingezegend in de moskee van Molenbeek en de bruidsschat bedroeg 1000 bloemen.
John werd vooraf door Yara geïnitieerd over de gewoonten en gebruiken in Iran. Eén van de grootste gebruiken is ‘taroof’. Het betreft een etiquettegebruik tussen twee personen, waarbij een bevestiging eigenlijk een ontkenning is en na veel over en weer gepraat, uiteindelijk toch een ja wordt.
Een voorbeeld ter verduidelijking: je koopt een koffie en wanneer je vraagt om te betalen zegt men dat het gratis is. Men verwacht echter wel dat de koffies worden afgerekend…het is gewoon een spel.
John zelf kan goed aarden in het toch goed ontwikkelde land en heeft een goed contact met de schoonouders en zijn Iraanse familie.
Yara echter had het erg moeilijk met het veranderende Iran en met de cultuur waar ze sinds twintig jaar vervreemd van was.
Het boek is naast een reisverhaal ook een boek over de Iraanse cultuur, over de gebruiken en gewoonten, over de familiebanden en uiteraard over het zo belangrijke religieuze aspect.
Het boek heeft op mij een grote indruk nagelaten.
Naast het feit dat er een president is gekozen, heeft de voor het leven benoemde religieuze leider het vooral voor het zeggen.
Uit het boek weten we dat Iran een rijk land is met een bloeiende economie en waar de bevolking – ondanks de repressie – het hoofd boven water weet te houden. De bevolking is zeer inventief wanneer het o.a. op feesten aankomt. Discotheken kent men niet, maar de oplossing hiervoor zijn feestjes thuis, waar alles opzij wordt geschoven zodat men kan dansen en ook het alcoholverbod omzeilt.
Familiebanden zijn erg belangrijk, en daar moet heel veel voor wijken.
John Van Eyck heeft een mooie, beeldende en beschrijvende schrijfstijl.
Hij weet vlotte zinnen en conversaties uit te schrijven. Als lezer ben je volledig mee in het verhaal.
Voor het prachtige verhaal, het gedurfde verblijf in Iran, het onverbloemd beschrijven van de huidige politieke en religieuze situatie en voor de initiatie in de riten uit Iran waardeer ik dit boek graag met 3,5 (drieënhalve) ster.

Meer leuke recensies op www.indeboekenkast.com