het perfecte einde

Ik ben deze serie echt heel lang geleden begonnen, zo'n 7 jaar geleden, en ik moet eerlijk zijn: ik herinner me niet alle details meer, en dat maakte het in het begin wat moeilijk om erin te komen. Maar zodra het klikte, was ik helemaal hooked en kon ik niet meer stoppen met lezen.

Eén ding is zeker: als je een boek leest van Maggie Stiefvater, zit de karakterisering altijd goed. Zelfs toen ik me niet veel meer herinnerde, voelden de personages nog steeds logisch en kloppend aan.

Als ik eerlijk ben, is dit (naar mijn mening) niet het beste boek in de serie, maar ik vind wel dat dit het perfecte einde was. In de andere boeken voelde het alsof er meer ruimte was voor het persoonlijke leven van de hoofdpersonages en alles daaromheen, terwijl dit deel meer vol zat met plot.

Van begin tot eind hing er een dreigend gevoel in de lucht, en hoewel dit misschien niet mijn favoriete boek uit de serie is, heb ik er wel echt van genoten om dit te lezen.