Branden of langzaam wegsmeulen

Roadtrip, Coming of age roman, roadnovel en andere verwijzingen zag ik voorbij komen om dit “onderweg “ verhaal aan te prijzen. Natuurlijk wekt dat de nieuwsgierigheid van de lezer die op zoek is naar… Ja, naar wat? Dat is nu juist de vraag van de hoofdpersoon in dit boek.
Fay is een tiener die met haar neef naar Parijs wil, maar daar nooit aankomt. Dat is ook helemaal niet erg want het gaat over de reis en niet over het doel.
De schrijver heeft zich knap verdiept in de belevingswereld van de 17 jarige, maar verliest zich soms in clichés terwijl het verhaal sterker zou worden zonder deze trendy uitspraken. Like like, hartje hartje, caramel frappuccino bij de Starbucks, tasje kopen, lekker crazy, de Lush…. Wellicht spreekt dit jonge lezers aan, maar volgens mij heeft het verhaal dit helemaal niet nodig. De universele zoektocht, zoals Holden die maakt in The catcher in the Rye of Sal Paradise in On the Road spreekt mensen van alle leeftijden aan die openstaan om de wereld te blijven bevragen.
Fay blijft deze vraag ook stellen, waarom? Waarom wilde mijn vader niet verder, waarom los ik liever op in het niets, waarom spreekt een middeleeuws muziekboek mij aan? Ik betrapte mezelf er op dat ik door wilde blijven lezen. Het was spannend, het was absurd bij vlagen, en de vraag was vooral waar gaat dit verhaal naar toe? Het antwoord weet je al en toch wil je doorlezen.
“Soms wil je iets voelen, soms wil je branden of leegbloeden door een gat in je hart” zegt Fay op de laatste bladzijde. Branden als strovuur in plaats van wegsmeulen. Ook dit boek geeft de hoop weer dat alle ellende die je meemaakt je uiteindelijk sterkt in de gedachte dat je mag worden wie je wil zijn, ook al weet je nog niet wat dat is.