Denk aan mij

‘Denk aan mij’ is de nieuwste roman van Frances Liardet dat verscheen op 3 november 2022 bij Uitgeverij Nieuw Amsterdam. Het is een bijzonder ontroerend verhaal over een man en een vrouw en de onvoorwaardelijke liefde voor elkaar.

De auteur bouwt haar verhaal op in twee verschillende verhaallijnen die om beurt worden verteld.

In de ene verhaallijn maken we kennis met Yvette die net voor haar dood haar memoires opschrijft in haar oude schoolschriften. We zitten in het jaar 1964 maar haar verhaal start met haar eerste echte ontmoeting met James, daar in die schuilkelder in Egypte tijdens de tweede wereldoorlog.

“... Hij hield mijn hand vast in het stof. Dat was de eerste keer dat hij me aanraakte. Elke keer als het gebouw schudde, viel er meer kalk van het plafond. Mijn ene hand lag op de schouder van mijn zus en James hield mijn andere vast. Bij elke bom die neerkwam verstevigde hij zijn greep. Hij had daar helemaal niet moeten zijn. Natuurlijk kenden James en ik elkaar toen al. Maar dit hand-vasthouden, in angst en duisternis, moet eerst worden genoemd. Dat maakte zo’n indruk! Terwijl ik dit schrijf, zo lang daarna, proef ik het stof weer op mijn lippen…”

We lezen hoe zij zorgeloos en vrij de oorlog heeft ervaren en hoe ze James steeds meer en vaker ontmoette. Ze trouwt met hem vlak na de oorlog. Hij was toen een gebroken man, een gevechtspiloot die gevangen genomen werd door de vijand en de gruwel in de kampen van dichtbij heeft meegemaakt. Na hun huwelijk verhuizen ze naar Engeland waar hij zijn ambt als dominee opnieuw vervult. Ze moest even wennen aan het idee dat ze plots de vrouw van de dominee werd maar ze staat achter hem en ze hebben een goed huwelijk. Echter dreigt hier een einde aan te komen als een verschrikkelijke gebeurtenis op hun pad komt. Ze voelt zich eenzaam en alleen en kan met haar verdriet niet bij haar man terecht.

In de andere verhaallijn wordt de focus op James gelegd - 1974.
Hij verhuist na een geslaagde sollicitatie van Fulbrook enkele tientallen kilometers verderop naar Upton, een dorpje in Hampshire waar hij zijn werk als dominee zal verder zetten en ergens hoopt op een nieuwe start. Hij krijgt hierbij de hulp van zijn intussen volwassen zoon Tom. Tom was amper 10 toen zijn moeder stierf en al die jaren was hij alleen samen met zijn vader. James vindt het tijd om verder te gaan nu zijn verdriet voor de dood van zijn vrouw wat lijkt te minderen maar de verhuis brengt echter heel wat in hem los en ook hij keert terug in zijn gedachten. We lezen vanuit zijn perspectief, hoe hij tijdens de oorlog van de jaren 40 fungeerde als hurricane-piloot bij de Royal Air Force en Egypte als basis had. Hij was toen 24 en smoorverliefd op Yvette.

… Ze was klein van stuk, levendig en uit Alexandrië. Toegewijd, mooi en moedig. “Lieve God, wilt u mij, James Acton, alstublieft sparen, zodat ik terug kan naar Egypte om met Yvette Haddad te trouwen?” Ik weet niet of ik lang genoeg in leven blijf om haar nog terug te zien. Maar wat zullen we een prachtig leven krijgen als dat wel zo is. “Amen”, zeg ik, terwijl het daverende gebulder van de motor mijn hart laat beven in mijn borst…

James verkent zijn nieuwe werkplek en ontdekt in de kerk een prachtige sjaal dat hij vaag herkent. Het is vooral het patroon van de sjaal dat hem triggert op zoek te gaan naar de eigenares ervan. Gaandeweg ontdekt hij tijdens deze zoektocht dat zijn vrouw Yvette hier ergens een cruciale rol in speelt en begint hij te twijfelen of hij haar ooit echt heeft gekend.

Tom vindt tijdens de verhuis van zijn vaders spullen enkele oude dagboeken terug op zolder. Dagboeken van zijn moeder die nog niet eerder werden ontdekt, zelfs niet door zijn vader. Blijkbaar had niet enkel zijn moeder geheimen maar hield ook zijn vader het één en ander verborgen. Het wordt de hoogste tijd dat ook James alles opbiecht tegen zijn zoon voordat hun nauwe band definitief verloren gaat.

Een intiem verhaal over liefde, oorlog, hoop en geloof. Maar ook over rouwverwerking, leren loslaten en jezelf terugvinden. Een verhaal dat me diep heeft geraakt en aan me bleef plakken.
Liardet heeft met dit verhaal echt bewezen dat weinig personages nodig zijn om een krachtig verhaal te schrijven zolang die personages maar heel goed zijn uitgewerkt en levensecht lijken. Het is het eerste werk dat ik van haar las en ze heeft mij positief verrast.

#belgischbookstagrammer #rebekka_leest