Ochtendlicht

#review #leeservaring

Deze meeslepende roman volgt
het verhaal van de jonge Garzia, die opgroeit in een klein plattelandsdorp, omringd door een warme en liefdevolle familie. Haar zorgeloze kindertijd wordt abrupt onderbroken wanneer de oorlog uitbreekt.

Na een tragisch incident waarbij haar neef het leven laat wordt ze samen met andere kinderen uit de omliggende dorpen ondergebracht in een afgelegen klooster in de bergen, ver weg van oorlog en Duits geweld.

‘Dit klooster is net jullie ark …’

Het verhaal wordt verteld vanuit Garzia’s perspectief en haar herinneringen: via haar ogen lezen we hoe het leven was vóór, tijdens en na de komst van de Duitsers. In het klooster mist Garzia haar familie intens; juist dat gemis roept haar herinneringen op die het verhaal dragen.

Haar knuffelbeer en geloof helpen haar de tijd in het klooster sneller te laten verlopen. Haar kijk op de wereld is soms kinderlijk eenvoudig, maar precies daardoor voelt het verhaal des te oprechter aan.

Na de oorlog keert ze terug naar haar dorp dat zich samen met zijn inwoners opnieuw moet oprichten. Ondanks het verdriet en het verlies vinden zij langzaam hun kracht terug en beginnen ze hun leven en hun gemeenschap stukje bij beetje opnieuw op te bouwen.

De roman is gebaseerd op jeugdherinneringen van de auteur, die zelf opgroeide in een gelijkaardig dorp in Lombardije. Door haar levendige beschrijvingen van het landschap en de omgeving brengt ze haar gevoelens en belevingen via Garzia opnieuw tot leven. Hierdoor lijkt Garzia op momenten ouder en rijper dan haar leeftijd doet vermoeden — een kind dat te vroeg wordt geconfronteerd met een veranderende wereld.

‘Ochtendlicht’ is het eerste deel van de sfeervolle historische serie Casa Paradiso dat zich afspeelt tegen de achtergrond van Lombardije begin WOII.